Tag Archive: internet

Δεκ
13

FAQ (Frequently Asked Questions)

pirate600

Ναι, το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας είναι πραγματικό και νόμιμο κόμμα, με αρχές και θέσεις.

Όχι, δεν έχουμε (άμεση) σχέση με το Pirate Bay, τα torrents, την Καραϊβική ή την Σομαλία.

Ναι, είμαστε αναγνωρισμένο και παγκόσμιο κίνημα, με συνεχή παρουσία σε κάθε είδους εκλογές.

Όχι, δεν διεξάγουμε πολεμικές επιδρομές για να λεηλατήσουμε χωριά και να κλέψουμε θησαυρούς.

Ναι, ζητάμε την ψήφο και την υποστήριξη σου, μα πάνω απ’ όλα ζητάμε ενεργή συμμετοχή.

Όχι, δεν ασχολούμαστε αποκλειστικά με το ίντερνετ, μα με κάθε κοινωνικοπολιτικό ζήτημα.

Ναι, έχουμε έξοδα και – εφόσον δεν έχουμε καμία χρηματοδότηση – βασιζόμαστε σε δωρεές.

Όχι, δεν θα σου δείξουμε πως να “κατεβάζεις”, ούτε θα “χακάρουμε” το fb της/του πρώην σου.

Ναι, θα σε βοηθήσουμε να γίνεις ενεργός πολίτης, με κριτική σκέψη και άποψη για τα κοινά.

Όχι, δεν θα πάρουμε καμία απόφαση για σένα, ούτε θα ασκήσουμε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας.

Ναι, ο λόγος σου έχει την ίδια αξία με οποιουδήποτε άλλου και οφείλει να γίνεται σεβαστός.

Όχι, δεν υπάρχει κανενός είδους εσωτερική δέσμευση, αρχηγία ή νουθεσία. Είμαστε ελεύθεροι.

Ναι, επιθυμούμε να συμβαδίσουμε και να επιλύσουμε από κοινού όλα όσα μας απασχολούν.

Όχι, δεν έχουμε έτοιμες λύσεις και απαντήσεις για κάθε πιθανό πρόβλημα της κοινωνίας μας…

…αλλά βασιζόμαστε σ’ εσένα για να δουλέψουμε, να τις βρούμε και να τις εφαρμόσουμε μαζί!

Permanent link to this article: https://www.pirateparty.gr/2016/12/faq/

Οκτ
22

Πειρατεία και τα μαθηματικά του Copyright

Μία ιστοσελίδα που προβάλει βίντεο και ξαφνικά η ζημιά ανέρχεται σε αστρονομικά επίπεδα. 2 φορές ότι εισπράττει το κράτος σε ένα χρόνο από τις αντίστοιχες νόμιμες δραστηριότητες.

http://www.politisonline.com/%CE%BE%CE% … %8E%CE%BD/,
http://news247.gr/eidiseis/koinonia/syn … 30185.html
http://www.iefimerida.gr/news/232008/sy … ma-tainion

2012-03-19-copyright-math
Το έχουμε πει, μία, το έχουμε πει δύο, από ότι φαίνεται αυτά τα περίεργα μαθηματικά που μάλιστα έρχονται από τα χείλη της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος χρησιμοποιούνται για να πείθουν άσχετους ανθρώπους με το διαδίκτυο και κανέναν άλλο.

Αυτή τη φορά χάθηκαν 230 εκατομμύρια ευρώ σε εισπράξεις ΦΠΑ !
Δηλαδή 465.000.000 ευρώ και πλέον εισπράξεις από τις εταιρίες.
Δηλαδή αν βάλουμε και τον φόρο εισοδήματος και την προκαταβολή φόρου, το κράτος ζημιώθηκε μισό δις ευρώ από μία μόνο ιστοσελίδα!
Δηλαδή από μία και μόνη ιστοσελίδα που υποτίθεται ότι είχε και τόσες προβολές την ημέρα, όσοι είναι οι κάτοικοι της χώρας!

5 τέτοιες ιστοσελίδες να κλείνουμε τον χρόνο, λύσαμε το οικονομικό μας πρόβλημα ως κράτος!!!

Προσέξτε τώρα. ΑΝ οι ιδιοκτήτες αυτής της ιστοσελίδας κέρδιζαν χρήματα πουλώντας πρόσβαση σε υλικό με πνευματικά δικαιώματα, τότε φυσικά και παρανόμησαν σε αυτό το κομμάτι. Αλλά η οποιαδήποτε ζημιά είναι τάξεις μεγέθους μικρότερη της προβαλλόμενης για έναν απλό λόγο. Από αυτούς που είδαν το περιεχόμενο Online, το πιθανότερο είναι ούτε ένας στο εκατομμύριο να έδινε χρήματα για να το αγοράσει ή να το δει με άλλο τρόπο. Γιατί; Γιατί αν ήθελε μπορούσε να πληρώσει για να απολαύσει το προϊόν, αλλά δεν το έκανε. Απλό ε?

copyright-mathΌπως και με την συνέντευξη της υπεύθυνης εταιριών διανομής ταινιών που φόρτωσε όλη την πτώση του τζίρου της, ίση με την πτώση του ΑΕΠ κατά τα τελευταία 4 χρόνια, στην Πειρατεία, έτσι και εδώ μία πρακτική που ξεκίνησε από τον δανεισμό βιβλίων, κασετών μουσικής και αργότερα CD, θεωρείται λανθασμένα ότι στερεί όχι απλώς κάτι από τους επαγγελματίες της βιομηχανίας θεάματος, αλλά πάνω από το 100% του σημερινού τους τζίρου. Αστεία πράγματα.

Η ΔΗΕ έχει σοβαρότερες δουλειές να κάνει από το να ασχολείται με τις υπερβολικές απαιτήσεις οποιαδήποτε βιομηχανίας.

To κόστος που πληρώνουμε ως πολιτεία για να έχουμε τα τζιμάνια του ηλεκτρονικού εγκλήματος να κυνηγάνε τέτοιου τύπου σελίδες, προστατεύοντας τα συμφέροντα των πολυεθνικών, αυτό το έχουμε υπολογίσει;

Αλήθεια, γιατί να προστατεύονται με πατέντες και με πνευματικά δικαιώματα, δημιουργήματα που κανένα πραγματικό όφελος δεν προσφέρουν προς το κοινωνικό σύνολο; Θα πρέπει η πολιτεία να αποφασίσει ποια δημιουργήματα έχουν πραγματικό όφελος προς το κοινωνικό σύνολο, και μόνο αυτά τα δημιουργήματα να προστατεύονται τα πνευματικά τους δικαιώματα και οι πατέντες τους, από τις κρατικές υπηρεσίες που πληρώνονται με τους φόρους του Έλληνα πολίτη).

Ας αναλάβουν οι πολυεθνικές εταιρίες να εκσυγχρονίσουν το μοντέλο λειτουργίας τους με διάθεση σε πολλαπλά κανάλια, ώστε να μην υπάρχει κόστος προστασίας των δημιουργημάτων τους, και να μην αναγκάζουν (μέσω μιας νομοθεσίας που ψηφίζεται στο κοινοβούλιο από βουλευτές που υποστηρίζουν το λόμπι των πολυεθνικών αυτών εταιριών) μια κρατική υπηρεσία όπως η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος να λειτουργεί ως παράρτημα τους.

Permanent link to this article: https://www.pirateparty.gr/2015/10/%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-copyright/

Μαρ
03

Μοιραζόμαστε γιατί νοιαζόμαστε

the_hydra_bay_ppseΤο Πειρατικό Κόμμα στην Σουηδία (PPSE), δέχτηκε επίθεση από την βιομηχανία εκμετάλλευσης πνευματικών δικαιωμάτων. Με μια απειλητική επιστολή από τους νομικούς της βιομηχανίας, το PPSE βρέθηκε σε κατάσταση άμεσης νομικής απειλής τόσο για το ίδιο όσο και για τα στελέχη του.

Η αιτία για αυτή την επίθεση ήταν η αλληλεγγύη του PPSE προς το The Pirate Bay που ήδη είναι υπό διωγμό από την βιομηχανία (το PPSE παρείχε στο Pirate Bay, αποκλεισμένο από άλλους παρόχους, πρόσβαση στο διαδίκτυο).

Ως συμπαράσταση, το Pirate Bay αποφάσισε να μετακομίσει στην Νορβηγία και την Καταλονία (βλ. άρθρο του Rick Falkvinge,»The Hydra Bay: Το Pirate Bay μεταναστεύει στα Πειρατικά Κόμματα της Νορβηγίας και της Καταλονίας«).

Τα πειρατικά κόμματα απέδειξαν ότι μπορούν να συνεργάζονται ξεπερνώντας τα σύνορα και να αλληλοβοηθούνται στον αγώνα για την ελευθερία στο internet.

Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας λέει:
Μέχρι να γίνει πραγματικότητα η αναθεώρηση της σχετικής νομοθεσίας, θα έχουμε τέτοιες περιπτώσεις, όπου μια ιδιωτική μονοπωλιακή επιχείρηση χρησιμοποιώντας την απαράδεκτη νομοθεσία θα έχει την δυνατότητα να διώκει πολιτικά κόμματα. Όμως το διεθνές πειρατικό κίνημα είναι πλέον γεγονός. Το ιντερνέτ δεν γνωρίζει σύνορα και δεν μπορούν να τα βάλουν με όλους. Για κάθε κεφάλι που κόβουν δύο θα ξεπετιούνται στην θέση του. Στον άδικο και ανήθικο πόλεμο που κήρυξαν στην ελευθερία της έκφρασης απαντάμε με την αλληλεγγύη.

Στις παράλογες απαιτήσεις και τους εκβιασμούς τους απαντάμε «μοιραζόμαστε γιατί νοιαζόμαστε».

Σχετικά:
COPYRIGHT, ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ DRM:  
«Ο πολιτισμός και η κουλτούρα θα πρέπει να μοιράζονται ελεύθερα από όλους και σε όλους. Η ελληνική νομοθεσία για τα πνευματικά δικαιώματα πρέπει να αλλάξει. Ο ίδιος ο νομός στηρίζεται σε μια λανθασμένη παραδοχή, ότι τα πνευματικά δικαιώματα εκμετάλλευσης είναι και πνευματική ιδιοκτησία. Δηλαδή, εξισώνει τα αποκλειστικά δικαιώματα εκμετάλλευσης των πνευματικών δικαιωμάτων ενός έργου με την πνευματική ιδιοκτησία του έργου. Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει όντως πνευματική ιδιοκτησία σε ένα άυλο αγαθό, λογικά αυτή θα ανήκε εξολοκλήρου στο καλλιτέχνη που είναι και ο δημιουργός του έργου και άρα και ο «ιδιοκτήτης» του. Οι εταιρίες όμως δεν έχουν την ιδιοκτησία ενός έργου, αποκτούν απλά το αποκλειστικό δικαίωμα να εκμεταλλεύονται τα πνευματικά δικαιώματα του έργου, ουσιαστικά το μονοπώλιο στην παραγωγή και πώληση των αντιγράφων του έργου. Όταν λοιπόν κάποιος παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα, δεν παραβιάζει ιδιοκτησία αλλά δικαίωμα εκμετάλλευσης μιας ιδιωτικής μονοπωλιακής εταιρίας. Οι Πειρατές ζητάμε να γίνει αποσαφήνιση και διαχωρισμός δικαιωμάτων και ιδιοκτησίας, να μειωθεί ο χρόνος που ένα έργο βρίσκεται κάτω από καθεστώς αποκλειστικών δικαιωμάτων εκμετάλλευσης και να εφαρμοστεί ένα σύστημα καταγραφής για τα δικαιώματα αυτά. Οι δημιουργοί να απολαμβάνουν εισόδημα από το εμπόριο και την πώληση των έργων τους.»

ΦΕΚ και Νομοθεσία: ΦΕΚ Α’25, 4/3/1993, Ν.2121, «Πνευματική ιδιοκτησία, συγγενικά δικαιώματα και πολιτιστικά θέματα 

Permanent link to this article: https://www.pirateparty.gr/2013/03/the-hydra-bay/

Μαρ
06

Εμείς, τα παιδιά του internet

Φωτογραφία CC από www.flickr.com/photos/ilonap/

Φωτογραφία CC από www.flickr.com/photos/ilonap/

Μάλλον δεν υπάρχει άλλη λέξη που να έχει χρησιμοποιηθεί τόσο πολύ στα μέσα μαζικής ενημέρωσης όπως η λέξη «γενιά».

Κάποτε προσπάθησα να μετρήσω τις «γενιές», που έχουν ανακηρυχθεί τα τελευταία δέκα χρόνια, μετά από το γνωστό άρθρο για τη «Γενιά του Τίποτα». Νομίζω ότι υπήρχαν κάπου δώδεκα. Όλες είχαν ένα κοινό στοιχείο: Υπήρχαν μόνο στα χαρτιά.

Η πραγματικότητα ποτέ δεν μας έδωσε μία απτή, με νόημα, αξέχαστη ώθηση, η κοινή εμπειρία της οποίας θα μας διακρίνει για πάντα από τις προηγούμενες γενιές.

Την ψάχναμε, κι όμως η επαναστατική αλλαγή ήρθε απαρατήρητη, μαζί με την καλωδιακή τηλεόραση, τα κινητά τηλέφωνα και πάνω απ ‘ όλα την πρόσβαση στο διαδίκτυο. Μονάχα σήμερα μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως πόσα έχουν αλλάξει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.

Εμείς, τα παιδιά του ίντερνετ: Εμείς, που έχουμε μεγαλώσει με το Διαδίκτυο και μέσω του Διαδικτύου, είμαστε μια γενιά που πληροί τα κριτήρια για τον όρο, με έναν κάπως ανατρεπτικό τρόπο.

Δεν βιώσαμε μια ώθηση από την πραγματικότητα, αλλά μάλλον μια μεταμόρφωση της ίδιας της πραγματικότητας. Αυτό που μας ενώνει δεν είναι ένα κοινό, περιορισμένο πολιτιστικό πλαίσιο, αλλά η πεποίθηση ότι το πλαίσιο είναι αυτο-οριζόμενο και αποτέλεσμα της ελεύθερης επιλογής.

Γράφοντας το, γνωρίζω ότι κάνω κατάχρηση του «εμείς», καθώς το «εμείς» είναι κυμαινόμενο, με διακοπές, θολό και σύμφωνα με τις παλιές κατηγορίες, προσωρινό. Όταν λέω «εμείς», αυτό σημαίνει ότι «πολλοί από εμάς» ή «μερικοί από εμάς». Όταν λέω «είμαστε», αυτό σημαίνει ότι «εμείς συχνά είμαστε». Και λέω «εμείς» μόνο έτσι ώστε να είμαστε σε θέση να μιλήσουμε για το «εμείς».

Μεγαλώσαμε με το Διαδίκτυο και στο Διαδίκτυο. Αυτό είναι που μας κάνει διαφορετικούς: αυτό κάνει την κρίσιμη διαφορά, παρότι από την δικιά σας οπτική γωνία αυτό μπορεί να προκαλεί έκπληξη:

Δεν «σερφάρουμε» και το διαδίκτυο για μας δεν είναι ένα «μέρος» ή ένας «εικονικό χώρος». Το Διαδίκτυο για μας δεν είναι κάτι εξωτερικό ως προς την πραγματικότητα, αλλά ένα μέρος της.

Ένα αόριστο αλλά πανταχού παρόν στρώμα, συνυφασμένο με το φυσικό περιβάλλον. Εμείς δεν χρησιμοποιούμε το Διαδίκτυο, ζούμε στο Διαδίκτυο. Για να σας περιγράψουμε την ενηλικίωσή μας θα μπορούσαμε να πούμε ότι το Διαδίκτυο υπήρξε μια φυσική πτυχή κάθε εμπειρίας που μας έχει διαμορφώσει. Κάναμε φίλους και εχθρούς online, προετοιμάσαμε τεστ online, μελετούσαμε και σχεδιάζαμε πάρτυ online, ερωτευτήκαμε και χωρίσαμε online.

Το Διαδίκτυο για μας δεν είναι μια τεχνολογία που έπρεπε να μάθουμε και που καταφέραμε να χειριζόμαστε. Ο Ιστός είναι μια διαδικασία, που συμβαίνει διαρκώς και συνεχώς μεταβάλλεται μπροστά στα μάτια μας, μαζί μας και μέσα από εμάς. Τεχνολογίες εμφανίζονται και στη συνέχεια αποσυντίθενται περιφερειακά, ιστοσελίδες δημιουργούνται, ανθίζουν και στη συνέχεια πεθαίνουν, αλλά το Διαδίκτυο συνεχίζει, γιατί εμείς είμαστε το Διαδίκτυο, επικοινωνώντας μεταξύ μας πιο έντονα και πιο αποδοτικά από ότι ποτέ πριν στην ιστορία της ανθρωπότητας, με έναν τρόπο που είναι φυσικός για όλους μας.

Μεγαλωμένοι στο Διαδίκτυο σκεφτόμαστε διαφορετικά. Για μας η δυνατότητα εύρεσης πληροφοριών είναι κάτι τόσο βασικό, όπως η δυνατότητα να βρείτε το σιδηροδρομικό σταθμό ή το ταχυδρομείο σε μια άγνωστη πόλη, σε σας.

Όταν θέλουμε να μάθουμε κάτι – τα πρώτα συμπτώματα της ανεμοβλογιάς, τα αίτια πίσω από το ναυάγιο του «Εσθονία» ή αν ο λογαριασμός του νερού είναι ύποπτα υψηλός – κινούμαστε με τη βεβαιότητα ενός οδηγού σε ένα αυτοκίνητο με GPS. Ξέρουμε πως θα βρούμε τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε σε πολλά μέρη, ξέρουμε πώς να βρούμε αυτά τα μέρη, ξέρουμε πώς να αξιολογήσουμε την αξιοπιστία τους. Έχουμε μάθει να δεχόμαστε ότι αντί για μια απάντηση, θα έχουμε πολλές και διαφορετικές και από αυτές μπορούμε να αποσπάσουμε μια αφηρημένη αντίληψη της πιο πιθανής εκδοχής, αγνοώντας αυτές που δεν φαίνονται αξιόπιστες. Επιλέγουμε, φιλτράρουμε, θυμόμαστε και είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε τις πληροφορίες που έχουμε, για νέες, καλύτερες, όταν αυτές έρθουν.

Για μας, ο Παγκόσμιος Ιστός είναι ένα είδος κοινής εξωτερικής μνήμης. Δεν πρέπει να θυμόμαστε περιττές λεπτομέρειες: ημερομηνίες, ποσά, τύπους, ρήτρες, τα ονόματα των δρόμων και λεπτομερείς ορισμούς. Είναι αρκετό για μας να έχουμε μια αφηρημένη ιδέα, την ουσία δηλαδή, που είναι απαραίτητη για την επεξεργασία και τη συσχέτιση με άλλες πληροφορίες που έχουμε. Αν χρειαστούμε τις λεπτομέρειες, μπορούμε να τις δούμε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Ομοίως, δεν χρειάζεται να είμαστε ειδικοί σε όλα, γιατί ξέρουμε πού να βρούμε ανθρώπους που ειδικεύονται σε αυτό που εμείς δεν γνωρίζουμε και τους οποίους μπορούμε να εμπιστευθούμε.

Οι άνθρωποι που θα μοιραστούν την εμπειρία τους μαζί μας, όχι για το κέρδος, αλλά λόγω της κοινής μας πεποίθησης ότι οι πληροφορίες κινούνται και θέλουν να είναι ελεύθερες.

Ότι όλοι επωφελούνται από την ανταλλαγή των πληροφοριών, κάθε μέρα: μελετώντας, δουλεύοντας, λύνοντας καθημερινά προβλήματα, κυνηγώντας αυτό που μας ενδιαφέρει.

Ξέρουμε πώς να ανταγωνιστούμε και θέλουμε να το κάνουμε, αλλά θέλουμε ο ανταγωνισμός μας να είναι διαφορετικός, να είναι βασισμένος στη γνώση, την ικανότητα να ερμηνεύουμε και να επεξεργαζόμαστε πληροφορίες, όχι στο να τις μονοπωλούμε.

Η συμμετοχή στην πολιτιστική ζωή δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο για εμάς: ο παγκόσμιος πολιτισμός είναι το βασικό δομικό στοιχείο της ταυτότητάς μας, πιο σημαντικό για τον καθορισμό του εαυτού μας από τις παραδόσεις, τις ιστορικές αφηγήσεις, την κοινωνική θέση, την καταγωγή ή ακόμα και την γλώσσα που χρησιμοποιούμε. Από τον ωκεανό των πολιτιστικών εκδηλώσεων διαλέγουμε αυτά που μας ταιριάζουν περισσότερο. Αλληλεπιδρούμε με αυτές, τις κριτικάρουμε και αποθηκεύουμε τα σχόλια μας στις ιστοσελίδες που δημιουργήθηκαν για το σκοπό αυτό, οι οποίες επίσης μας προτείνουν και άλλα άλμπουμ, ταινίες ή παιχνίδια που ίσως να μας αρέσουν.

Μερικές ταινίες, σειρές ή κάποια βίντεο τα βλέπουμε μαζί με τους τους φίλους μας από όλο τον κόσμο. Η εκτίμησή μας για μερικές είναι κοινές μόνο με μια μικρή ομάδα ανθρώπων, που ίσως ποτέ δεν θα συναντήσουμε. Γι ‘αυτό πιστεύουμε ότι ο πολιτισμός γίνεται ταυτόχρονα παγκόσμια και ατομικά. Αυτός είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτόν.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ζητούμε όλα τα προϊόντα του πολιτισμού να είναι στη διάθεσή μας χωρίς χρέωση, αν και όταν δημιουργούμε κάτι, συνήθως το δίνουμε μόνοι μας πίσω στο διαδίκτυο για κυκλοφορία. Καταλαβαίνουμε ότι, παρά την αύξηση της πρόσβασης σε τεχνολογίες που μέχρι σήμερα ήταν διαθέσιμες αποκλειστικά σε επαγγελματίες, η δημιουργικότητα απαιτεί προσπάθεια και επενδύσεις.

Είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε, αλλά η γιγαντιαία προμήθεια που ζητούν οι διανομείς, μας φαίνεται προφανώς υπερεκτιμημένη. Γιατί θα πρέπει να πληρώσουμε για τη διανομή των πληροφοριών που μπορούν εύκολα να αντιγραφούν τέλεια, χωρίς καμία απώλεια της αρχικής ποιότητας; Αν παίρνουμε μόνο τις πληροφορίες, θέλουμε η τιμή να είναι ανάλογη! Είμαστε πρόθυμοι να πληρώσουμε περισσότερα, αλλά τότε αναμένουμε να λάβουμε και κάτι παραπάνω: μια ενδιαφέρουσα συσκευασία, ένα gadget, αρχείο υψηλότερης ποιότητας, την επιλογή της επιτόπου παρακολούθησης , χωρίς αναμονή για το «κατέβασμα» του αρχείου.

Είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε και θέλουμε να ανταμείψουμε τον καλλιτέχνη, αλλά οι στόχοι των πωλήσεων των εταιρειών δεν παρουσιάζουν για μας κανένα απολύτως ενδιαφέρον. Δεν είναι δικό μας λάθος το ότι η επιχείρησή τους έχει πάψει να έχει νόημα στην παραδοσιακή της μορφή, και το ότι αντί να αποδεχτούν την πρόκληση και να προσπαθήσουν να μας πλησιάσουν με κάτι περισσότερο από αυτό που ήδη μπορούμε να έχουμε δωρεάν, έχουν αποφασίσει να υπερασπιστούν τους παρωχημένους τρόπους τους.

Κάτι ακόμα: δεν θέλουμε να πληρώνουμε για τις αναμνήσεις μας. Οι ταινίες που μας θυμίζουν την παιδική ηλικία μας, η μουσική που μας συνόδευε πριν από δέκα χρόνια στο εξωτερικό δίκτυο, αυτά είναι απλά αναμνήσεις. Ενθυμούμενοι αυτά, τα ανταλλάσσουμε και τα αναπτύσσουμε, κάτι το οποίο αποτελεί για μας κάτι τόσο φυσικό όσο η ανάμνηση της «Καζαμπλάνκα» για εσάς. Βρίσκουμε online τις ταινίες που είδαμε ως παιδιά και τις δείχνουμε στα παιδιά μας, ακριβώς όπως μας είπατε την ιστορία για την Κοκκινοσκουφίτσα ή τα τρία γουρουνάκια. Μπορείτε να φανταστείτε ότι κάποιος θα μπορούσε να σας κατηγορήσει για παραβίαση του νόμου γι αυτό; Ούτε εμείς μπορούμε.

Έχουμε συνηθίσει οι λογαριασμοί μας να πληρώνονται αυτόματα, εφόσον το υπόλοιπο του λογαριασμού μας το επιτρέπει. Γνωρίζουμε ότι για την έναρξη ενός τραπεζικού λογαριασμού ή την αλλαγή δικτύου κινητής τηλεφωνίας χρειάζεται μόνο να συμπληρώσεις ένα ενιαίο ηλεκτρονικό έντυπο και να υπογράψεις ένα συμβόλαιο που σου παραδίδεται από έναν κούριερ.

Γνωρίζουμε ότι ακόμα και ένα ταξίδι στην άλλη πλευρά της Ευρώπης, με μια σύντομη περιήγηση σε μια άλλη πόλη καθ’οδόν, μπορεί να οργανωθεί σε δύο ώρες. Κατά συνέπεια, ως χρήστες του κράτους είμαστε όλο και πιο ενοχλημένοι από την αρχαϊκή οργάνωση του. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί τα φορολογικά έντυπα είναι τόσα, με πάνω από εκατό ερωτήσεις. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί είμαστε υποχρεωμένοι να επιβεβαιώσουμε επισήμως ότι μετακομίζουμε από μία μόνιμη διεύθυνση σε άλλη, λες και Δήμοι και Εφορίες δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους χωρίς την παρέμβαση μας (για να μην αναφέρουμε ότι η ανάγκη για μια μόνιμη διεύθυνση είναι η ίδια αρκετά παράλογη.)

Δεν υπάρχει ίχνος σε εμάς, από αυτή τη ταπεινή αποδοχή των γονιών μας, οι οποίοι πείστηκαν ότι τα διοικητικά θέματα είναι υψίστης σημασίας και θεωρούσαν την αλληλεπίδραση με το κράτος ως κάτι που πρέπει να γιορτάζεται. Δεν αισθανόμαστε τον σεβασμό, που έχει ρίζες στην απόσταση μεταξύ του μοναχικού πολίτη και τα μεγαλοπρεπή ύψη όπου η άρχουσα τάξη κατοικεί, μόλις ορατή μέσα από τα σύννεφα.

Η άποψή μας για την κοινωνική δομή είναι διαφορετική από τη δική σας: η κοινωνία είναι ένα δίκτυο, δεν είναι μια ιεραρχία. Έχουμε συνηθίσει να είμαστε σε θέση να αρχίσουμε διάλογο με οποιονδήποτε, είτε πρόκειται για ένα καθηγητή ή για ένα ποπ σταρ, και δεν χρειαζόμαστε κανένα ειδικό προσόν, που να σχετίζεται με την κοινωνική θέση. Η επιτυχία της αλληλεπίδρασης εξαρτάται αποκλειστικά από το αν το περιεχόμενο του μηνύματός μας θα θεωρηθεί σημαντικό και άξιο απάντησης. Και αν, χάρη στη συνεργασία, τη συνεχή διαμάχη, υπερασπιζόμενοι τα επιχειρήματά μας ενάντια στην κριτική, έχουμε ακόμα την αίσθηση ότι οι απόψεις μας σε πολλά θέματα είναι απλώς ανώτερες, γιατί να μην περιμένουμε ένα σοβαρό διάλογο με την κυβέρνηση;

Δεν αισθανόμαστε ένα θρησκευτικό σεβασμό για «θεσμούς της δημοκρατίας» στη σημερινή τους μορφή, δεν πιστεύουμε στον αξιωματικό ρόλο τους, όπως κάνουν εκείνοι που βλέπουν τους «θεσμούς της δημοκρατίας» ως μνημείο. Δεν χρειαζόμαστε μνημεία. Χρειαζόμαστε ένα σύστημα που θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας, ένα σύστημα που να είναι διαφανές και καλό. Και μάθαμε ότι η αλλαγή είναι δυνατή: ότι κάθε σύστημα μπορεί άνετα να αντικατασταθεί και αντικαθίσταται από ένα νέο, που είναι πιο αποτελεσματικό, καλύτερα προσαρμοσμένο στις ανάγκες μας, δίνοντας έτσι περισσότερες ευκαιρίες.

Αυτό που εκτιμούμε περισσότερο είναι η ελευθερία: η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία πρόσβασης στην πληροφορία και στον πολιτισμό. Πιστεύουμε ότι αυτό που είναι σήμερα το Διαδίκτυο το οφείλει στην ελευθερία, και ότι είναι καθήκον μας να προστατεύσουμε την ελευθερία αυτή. Το χρωστάμε στις επόμενες γενιές, όπως ακριβώς οφείλουμε να προστατέψουμε το περιβάλλον.

Ίσως δεν του έχουμε δώσει ακόμη όνομα, ίσως δεν έχουμε ακόμη πλήρη γνώση του, αλλά υποθέτω ότι αυτό που θέλουμε είναι αληθινή, γνήσια δημοκρατία. Δημοκρατία η οποία, ίσως, είναι περισσότερο από ό,τι ονειρεύεται η δημοσιογραφία σας.

 


Με άδεια Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License.
Attribution: Piotr Czerski
Απόδοση στα Ελληνικά O.T.

Permanent link to this article: https://www.pirateparty.gr/2012/03/we-the-web-kids/

Ιάν
16

Κλειστόν λόγω SOPA. Tετ.18/1/2012

Αύριο Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012, θα γίνει ένα συμβολικό μπλακ-άουτ στο διαδίκτυο από εκατομμύρια σελίδες σε ολόκληρο τον κόσμο. ( www.sopastrike.com )

Αίτια γι’ αυτό ο περιβόητος νόμος SOPA (Stop Online Piracy Act) ο οποίος προτάθηκε από μία μικτή επιτροπή Δημοκρατικών–Ρεπουμπλικανών βουλευτών προβλέπει την εγκαθίδρυση μίας μαύρης λίστας ιστοσελίδων, η πρόσβαση στις οποίες θα αποκόπτεται για οποιονδήποτε παραμένει στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου οποιοσδήποτε κάτοχος πνευματικών δικαιωμάτων θα μπορεί με μία απλή εισαγγελική παραγγελία να υποχρεώνει όλους τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους της χώρας να διακόπτουν εντελώς την πρόσβαση σε ιστοσελίδες, που υποστηρίζεται ότι εμπλέκονται με παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά και καταχωρητές ονομάτων χώρου, παρόχους φιλοξενίας και άλλων υπηρεσιών προς αυτές να διακόπτουν κάθε συνεργασία.

Η δημιουργία μαύρης λίστας ιστοσελίδων και διαδικτυακών τόπων, που καταγγέλλεται ότι παραβιάζουν το δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας, η εισαγωγή σε αυτή δίχως την πρότερη έκδοση απόφασης δικαστηρίου και η ταχεία διακοπή πρόσβασης, το βάρος σε έξοδα και ενέργειες για την επαναφορά της οποίας θα πέφτει στον πλέον εγγεγραμμένο στη λίστα αυτή.

Αυτά φυσικά, αποτελούν πρωτοφανείς επεμβάσεις στον κυβερνοχώρο, που πλήττουν με απαράδεκτο τρόπο θεμελιώδη δικαιώματα και εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς γενικευμένης καταστολής.

Έτσι συμβολικά τη Τετάρτη 18/1/12 πολλά site [KAI το pirateparty.gr] δεν θα είναι σε λειτουργία και αντίθετα στη κεντρική τους σελίδα θα έχουν ένα μήνυμα που θα εξηγεί τον λόγο της μη λειτουργίας τους.

Οι περισσότερες θα είναι κάτω από τις 8 το πρωί, μέχρι τις 8 το απόγευμα (τοπικές ώρες).

-Και αν μερικοί πείτε:

Μα αυτό συμβαίνει στην Αμερική, τι μας αφορά?

-Σκεφθείτε τα εξής:

Το ότι πρόκειται να ψηφιστεί στις ΗΠΑ, μη νομίσετε οτι δε θα μας επηρεάσει καθώς τέτοιου είδους νόμοι παίρνουν αμέσως παγκόσμιες διαστάσεις (θυμηθείτε τον “Τρομο-νόμο” στην Ελλάδα πριν από μερικά χρόνια).
Αυτό όμως , έρχεται σε αντίθεση μεγάλα ονόματα στο χώρο, όπως Wikipedia, Google, Facebook, Twitter και σε γενικές γραμμές σχεδόν οποιαδήποτε ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, πέρα αυτών που ελέγχουν το “παιχνίδι”

-Από την άλλη αναλογιστείτε πως ο όγκος των servers που φιλοξενούν ιστοσελίδες σε ολόκληρο τον κόσμο βρίσκεται στις ΗΠΑ. Η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου, μέσα σε ελάχιστα 24ωρα, θα μπορούσε να είχε νεκρώσει το Internet, από τη πρόσβαση σε ιστοσελίδες, ανεξαρτήτως βεληνεκούς και περιεχομένου.

Σε λίγο διάστημα και με την εξάπλωση αυτού του εκτρώματος, τα μόνα sites που θα υπήρχαν θα ήταν τα ελεγχόμενα και αυτά της προπαγάνδας.

-Για να το πούμε πιο απλά και μ’ ένα καθημερινό παράδειγμα:

Σκεφτείτε τις φορές που είχατε θελήσει να δείτε ένα βίντεο στο YouTube, τ’ οποίο ωστόσο, όταν πατάγατε το play, σας έλεγε πως υπάρχουν περιοριστικά δικαιώματα στη χώρα σας.

Αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ θα συμβαίνει και ολόκληρες ιστοσελίδες, αν επιβληθεί ο SOPA, οποίος φυσικά θα επεκταθεί εν ριπή οφθαλμού σε ολόκληρο τον κόσμο. Και από την άλλη δε πρέπει να ξεχνάμε πως οι περισσότεροι servers στον κόσμο, εδρεύουν στις ΗΠΑ

Αυτό το νομοσχέδιο πλήττει και γίγαντες του διαδυκτιου, όπως η Google, Facebook, Wikipedia, κλπ. Μάλιστα τον περασμένο Νοέμβριο, κατά τη δεύτερη συζήτηση του νομοσχεδίου στο Κονγκρέσο αρκετές διαδικτυακές εταιρείες είχαν τοποθετήσει καταχωρήσεις σε μεγάλες αμερικανικές εφημερίδας, εξηγώντας την αντίρρηση τους στο νομοσχέδιο των ΗΠΑ που θα θα επιτρέψει στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ να θεωρεί το streaming, χωρίς την έγγραφη συναίνεση του ιδιοκτήτη του πνευματικού έργου, ως έγκλημα!

Οσοι πάλι αναρωτηθείτε και πείτε:
-Μα καλά, αφού γίνεται ενάντια στη πειρατεία γιατί να είναι κακό αυτό το νομοσχέδιο?

Η απάντηση είναι πολύ εύκολη και βέβαια υπάρχει τεράστιος διαχωρισμός και χάσμα, ανάμεσα στις λέξεις: Πειρατεία και Κλοπή.

Κάνεις δεν αρνείται πως πρέπει να αποζημιώσει τον δημιουργό. Αυτό που αρνούμαστε είναι τους μεσάζοντες που υπερπολλαπλασιαζουν τις τιμές και εξαγοράζουν το προϊόν, πληρώνοντας μας ακριβά και από την άλλη μη αμείβοντας τον δημιουργό, ανάλογα με τα κέρδη τους.

After spending thousands of years building libraries of donated books, why do governments try to tear them down when they happen spontaneously online?
Why can’t I give money directly to every musician I like, instead of paying Apple or Spotify and leaving virtually nothing in the pockets of the artists?
Why does the US pay so much for cellphone service? And for slow internet?
How is it possible that singing “Happy Birthday” in public is still illegal, and why does anyone stand by these laws?
Will every kid growing up in every developing country have access to every book ever made, as soon as they get a smartphone? Or will the books cost $12, an impossible expense for a poor kid?
Why have we all been sitting idly while the movie and music lobbyists have been systematically advancing legislation that strips freedoms, blocks innovation, and exclusively advances Hollywood’s financial agenda?

-Η επιβολή λογοκρισίας στο Internet και συνεπώς στη πληροφορία, είναι γενικευμένη σε ολόκληρο τον κόσμο. Αλλού ως SOPA, αλλού ως διατάγματα και σε χώρες όπως η δική μας που ήδη οι ατομικές ελευθέριες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, καταπατούνται, είναι η σφοδρή επιθυμία και προφανώς το επόμενο βήμα.

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ:

-Αν έχετε ιστοσελίδα, εμείς θεωρούμε πως ΠΡΕΠΕΙ να ενώσετε τη φωνή σας. Δεν έχει καμία σημασία το μέγεθος και το περιεχόμενο της σελίδας που διαθέτετε. Σημαντικό είναι η συμμετοχή και η αφύπνιση των ανθρώπων που σας διαβάζουν.

Μπορείτε μάλιστα να κοινοποιήσετε στο stopSOPA και τον σύνδεσμο της σελίδας, για τη συμμετοχή. Η διαδικασία είναι πολύ απλή και δεν θα σας πάρει, πάνω από πέντε (5) λεπτά.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕΤΕΧΕΙΣ ΣΑΝ ΑΤΟΜΟ:

Μην αγοράσεις η κατεβάσεις μουσική αυτή την ημέρα (πχ απο το iTunes)
Μη πάτε να δείτε κάποια ταινία

-Υπάρχουν και άλλες προτάσεις τις οποίες και μπορείτε να δείτε ελεύθερα όλοι, στη σχετική δημοσίευση του stopSOPA, στο GooglePlus.

Ευχαριστούμε για το κείμενο το osarena.net

Permanent link to this article: https://www.pirateparty.gr/2012/01/kleiston-thn-tetarth/

Δεκ
31

ACTA: Ιδιωτική Ηλεκτρονική Επιτήρηση

stop-acta

Στις 16 Δεκεμβρίου υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ε.Ε. εξουσιοδότηση για την υπογραφή της συμφωνίας ACTA, δημοσιευμένη στο τέλος ενός δελτίου τύπου, το οποίο αφορούσε θέματα αλιείας και γεωργίας

Η κίνηση αυτή φέρνει την συμφωνία αυτή ένα βήμα πριν από την έγκρισή της από τις χώρες μέλη της Ε.Ε. Μόνο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί τώρα να αποτρέψει την εφαρμογή της συμφωνίας αυτής. Το Ευρωκοινοβούλιο όμως πέρυσι είχε υπερψηφίσει δήλωση υποστήριξής της και δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι θα ορθώσει το ανάστημά του στα τεράστια συμφέροντα που την προωθούν.

Αλλά τι είναι η ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement – Εμπορική Συμφωνία Εναντίον της Πλαστογραφίας);

Πρόκειται για μια πολυμερή συμφωνία που αφορά τις 27 χώρες της Ε.Ε. και 10 ακόμα κράτη (ΗΠΑ, Καναδά, Μεξικό, Ιαπωνία, Σιγκαπούρη, Ελβετία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Μαρόκο, Ν. Κορέα), η οποία, ενώ υποτίθεται έχει στόχο την «πλαστογραφία» προϊόντων (εμπορικών, CD κ.λπ.), στην πραγματικότητα καλύπτει και δημιουργεί ένα ενιαίο πλαίσιο παγκόσμιας προστασίας και εφαρμογής για θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας -από τα μουσικά πνευματικά δικαιώματα μέχρι τα γενόσημα φάρμακα. Προσδιορίζει μάλιστα κοινούς κανόνες ποινικής τους αντιμετώπισης. Τα υπόλοιπα κράτη πλην της Ε.Ε. έχουν επικυρώσει ή έχουν δηλώσει ήδη την πρόθεσή τους να επικυρώσουν την εν λόγω συμφωνία.

Δεν πρόκειται ουσιαστικά για μια συνήθη εμπορική συμφωνία. Απλά η μορφή της διακρατικής συμφωνίας χρησιμοποιείται για την παράκαμψη των συζητήσεων και του δημοκρατικού διαλόγου επί του θέματος σε κάθε μία από τις εμπλεκόμενες χώρες. Οι μόνοι που έχουν πρόσβαση στους διαπραγματευτές και τη διαδικασία είναι οι εταιρικοί κάτοχοι πάσης φύσεως πνευματικών δικαιωμάτων.

Είναι ένας τρόπος ακόμα να νομοθετούν οι ελίτ ερήμην των λαών και της κοινής γνώμης των χωρών τους, ένας τρόπος ακόμα να αναιρούνται στην πράξη οι δημοκρατικές διαδικασίες και η διαβούλευση. Στην τελική μορφή που θα έρθει προς ψήφιση, η μόνη επιλογή που θα δίνεται είναι είτε η ολική αποδοχή ή η συνολική απόρριψη των προβλέψεών της ACTA από τα επιμέρους κοινοβούλια.

Η διαδικασία της διαπραγμάτευσης της συμφωνίας είναι απόλυτα αδιαφανής: όχι μόνο δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι οι διαπραγματευτές κάθε πλευράς και τι συζητούν, αλλά ακόμα και οι τοποθετήσεις επί της συμφωνίας παραμένουν αδημοσίευτες. Στις ΗΠΑ το αίτημα για δημοσίευση του κειμένου των συμφωνιών που συζητούνταν απορρίφθηκε και από την κυβέρνηση Μπους και από την κυβέρνηση Ομπάμα για «λόγους εθνικής ασφαλείας».

Η νομική επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου έχει αρνηθεί να δώσει στη δημοσιότητα το πόρισμά της σχετικά με την ACTA ισχυριζόμενη πως κάτι τέτοιο «θα διατάρασσε σοβαρά τη σύνθετη διαδικασία επικύρωσης της συμφωνίας της ACTA και των σχέσεων της Ε.Ε. με τα υπόλοιπα συμβαλλόμενα μέλη, καθώς ίσως προκαταλάμβανε τις διαδικασίες επικύρωσης στις άλλες αυτές χώρες». Όχι μόνο δηλαδή η διαπραγμάτευση είναι μυστική, αλλά δεν θα πρέπει να ακουστεί και τίποτα το «δυσάρεστο» νομικά για τη συμφωνία αυτή, μην τυχόν και αποθαρρυνθεί κάποια χώρα από το να την προωθήσει…

Δεν είναι καν δυνατόν να μάθουμε ως πολίτες τις θέσεις που υποστήριξαν στις διαπραγματεύσεις οι εκπρόσωποι της Ε.Ε. ή κάθε άλλης χώρας. Ακούγεται πως οι Ευρωπαίοι διαπραγματευτές προώθησαν τις σκληρότερες προβλέψεις της συμφωνίας, π.χ. τις ποινικές κυρώσεις και για την υποβοήθηση ή την ενθάρρυνση για παραβίαση της πνευματικής ιδιοκτησίας…

Από διάφορες πληροφορίες που διέρρευσαν αυτό που έχουμε μάθει είναι ότι οι πιο ακραίες προβλέψεις της αρχικής διατύπωσης της ACTA έχουν αποσυρθεί, αλλά παραμένει ένας πυρήνας άρθρων που δημιουργεί προβλήματα λογοκρισίας, ελευθερίας πρόσβασης στο διαδίκτυο αλλά και κινδύνους ακόμα και για τη διακίνηση φθηνών γενόσημων φαρμάκων ή τον περιορισμό της χρήσης διαφόρων ειδών σπόρων για τη γεωργία…

Η ομάδα ψηφιακών δικαιωμάτων La Quadrature du Net αναλύοντας το κείμενο της τελικής συμφωνίας, αλλά και άλλες οργανώσεις που μάχονται εναντίον του περιορισμού των ψηφιακών δικαιωμάτων των πολιτών έχουν επισημάνει πολλά κρίσιμα ζητήματα που ανακύπτουν με τη συμφωνία. Μεταξύ αυτών:

1. Δημιουργία ενός ιδιωτικοποιημένου δικτύου λογοκρισίας: Οι πάροχοι διαδικτυακής πρόσβασης μετατρέπονται σε επιτηρητές των διαδικτυακών συμπεριφορών των χρηστών τους, καθώς γίνονται νομικά υπεύθυνοι γι’ αυτές. Αυτό θα αναγκάσει τους παρόχους να παρακολουθούν μαζικά και γενικευμένα τις δραστηριότητες των χρηστών τους, βάζοντας όρια εκεί όπου οι ίδιοι, αυθαίρετα, εκτιμούν πως πρέπει. Οι πάροχοι αποκτούν λοιπόν αστυνομικό ρόλο σε συνεργασία με κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων (ΚΠΔ) και επιβάλλουν ποινές (αίρουν την πρόσβαση σε χρήστες ή κλείνουν την πρόσβαση σε «προβληματικούς» για τους ΚΠΔ ιστοχώρους). Καθώς οι πάροχοι θα είναι υπό την ισχυρή πίεση των ΚΠΔ (κυρίως της μουσικής και κινηματογραφικής βιομηχανίας) θα εξωθηθούν σε φιλτράρισμα του διαδικτύου, μπλοκάρισμα «υπόπτων» ιστοχώρων (ή και απλά δυσάρεστων για τους ΚΠΔ). Πέρα από τους παρόχους, ανάλογες συστάσεις και απαιτήσεις από τους ΚΠΔ μπορούν να μεταφερθούν σε μηχανές αναζήτησης, διαφημιστές αλλά και εταιρείες μικροπληρωμών (Pay Pal κ.λπ.).

2. Στοχοποίηση εναλλακτικών δικτύων: Οι αναφορές σε «μέσα ευρείας διανομής για σκοπούς καταπάτησης πνευματικών δικαιωμάτων» δημιουργούν εύλογες ανησυχίες πως κάθε πλατφόρμα όπου δυνητικά θα μπορούσαν να υπάρξουν «παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων» θα μπορεί να βρεθεί στο στόχαστρο των σχετικών νόμων. Από πλατφόρμες blogging, δίκτυα P2P μέχρι προγράμματα ελεύθερου λογισμικού…

3. Παράκαμψη ισχύοντος ποινικού δικαίου: Επιβάλλει ποινικές κυρώσεις που παρακάμπτουν τις νομοθετικές διαδικασίες και εγγυήσεις της Ε.Ε. και των κρατών – μελών τους, κάτι που καθίσταται ακόμα πιο επικίνδυνο λόγω της ασάφειας των διατυπώσεων που χρησιμοποιούνται.

4. Μόνιμη παράκαμψη της νομοθετικής διαδικασίας: Μια επιτροπή της ACTA θα μπορεί να μεταβάλλει τη συμφωνία και μετά την υιοθέτησή της, κάτι που ουσιαστικά την καθιστά μη εκλεγμένο νομοθέτη. Πρόκειται για παράδοση λευκής νομοθετικής επιταγής σε ένα αδιαφανές και ελεγχόμενο από ιδιωτικά συμφέροντα σώμα.

5. Οι τελωνειακές αρχές αποκτούν αποφασιστική δικαιοδοσία για θέματα πνευματικών δικαιωμάτων των φορτίων που μεταφέρονται μέσα στην Ε.Ε. ή διά μέσου αυτής. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα π.χ. να μπορούν οι αρχές να κρατούν ή να κατάσχουν εμπορεύματα γενόσημων φαρμάκων, αλλά και σπόρων, απλά και μόνο με την καταγγελία, με κρισιμότατες συνέπειες για χώρες του Τρίτου Κόσμου και όχι μόνο…

Αυτό δεν είναι παρά ένα τμήμα των τεράστιων προβλημάτων που θα προκύψουν από την έγκριση της συμφωνίας ACTA. Η τελευταία δημοκρατική καταφυγή είναι πλέον το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο έχει τη δυνατότητα να απορρίψει τελεσίδικα τη συμφωνία αυτή. Είναι κρίσιμο λοιπόν και στην Ελλάδα, όπως και σε όλη την Ευρώπη, να τοποθετηθούν τα κόμματα και οι ευρωβουλευτές σχετικά με το θέμα αυτό. Ήδη βρισκόμαστε σε μια κρίση δημοκρατικής νομιμοποίησης στην Ε.Ε. Θα την ενισχύσουν περαιτέρω; Η ιστορία των ψηφοφοριών στο θέμα δείχνει πως οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ συστηματικά υπερψήφιζαν σχεδόν κάθε πρόταση υπέρ της ACTA που ετίθετο σε ψηφοφορία. Θα πρέπει να εξηγήσουν και να αιτιολογήσουν τη στάση τους και αν θα επιμείνουν σε αυτή…

Πρόσφατα άτομα και οργανισμοί που έχουν βραβευθεί τα προηγούμενα χρόνια με το Βραβείο Ζαχάροφ του Ευρωκοινοβουλίου για την Ελευθερία της Σκέψης έστειλαν επιστολή σχετικά με την ACTA στο σώμα. Η επιστολή αυτή καταλήγει:

«Ο εξαναγκασμός εταιρειών σε ιδιωτική λογοκρισία του Διαδικτύου χωρίς καμία δικαστική εποπτεία, προκειμένου να προστατευθούν παρωχημένα ως επί το πλείστον οικονομικά μοντέλα, θα αποτελούσε δυσανάλογη παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης, της πληροφόρησης και της επικοινωνίας. Η οδός αυτή πηγαίνει ενάντια στις ίδιες τις αρχές πάνω στις οποίες θεμελιώθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Καθώς η Ευρώπη παλεύει με μια μείζονα κρίση ταυτότητας και αξιών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ιστορική ευθύνη. Απορρίπτοντας την ACTA οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι της E.E. θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη διατήρηση της υποδομής που είναι απαραίτητη για το μέλλον των κοινωνιών μας και της δημοκρατίας μας…».

Του Μιχάλη Παναγιωτάκη (Η ΑΥΓΗ) http://is.gd/5mZAkY

 

Permanent link to this article: https://www.pirateparty.gr/2011/12/acta-idiotiki-hlektronikh-epithrhsh/

Δεκ
12

SOPA: Νομοσχέδιο για τον έλεγχο του internet

Οχι στον έλεγχο του internet

Οχι στον έλεγχο του internet

Δεν έχει περάσει ούτε ένας χρόνος από τότε που ο Μουμπάρακ προσπάθησε να κρατηθεί στην εξουσία κόβοντας την πρόσβαση στο internet σε όλη την Αίγυπτο.

Από την άλλη, έχουμε τον Ομπάμα να δηλώνει ότι η πρόσβαση στα social media, από πολίτες ελεύθερους να μεταδίδουν πληροφορίες, είναι «οικουμενικό» δικαίωμα.

Αυτό το δικαίωμα κινδυνεύει να διαβρωθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με το νομοσχέδιο «Stop Online Piracy Act» (SOPA) στη Βουλή των Αντιπροσώπων και το «Protect IP Act» στη Γερουσία.

Στόχος τους, υποτίθεται, είναι να προστατευθεί το copyright μέσα από τη δημιουργία Ομοσπονδιακής λίστας με απαγορευμένους ιστότοπους. Όλα τα sites, οι πάροχοι, αλλά και οι μηχανές αναζήτησης(!) θα πρέπει να εμποδίζουν και τον παραμικρό σύνδεσμο προς τις απαγορευμένες σελίδες και όσοι δεν το κάνουν θα έχουν βαριά πρόστιμα.

Το νομοσχέδιο ζητά ιστοσελίδες όπως το Facebook και το YouTube εκ των προτέρων να εξασφαλίζουν ότι το υλικό που ανεβαίνει δεν παραβιάζει τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Σε αντίθετη περίπτωση, κινδυνεύουν να μηνυθούν, ενώ σήμερα τους είναι αρκετό να το αφαιρέσουν εκ των υστέρων.
Ακόμη προβλέπονται υπερεξουσίες για τις πρεσβείες των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο, ενώ τα sites που θα διαταχθεί να «εξαφανιστούν» από τους DNS servers δεν θα έχουν καν δικαίωμα υπεράσπισης(!)

Εξίσου απίστευτες είναι και οι διατάξεις βάσει των οποίων η αμερικανική κυβέρνηση θα μπορεί να ελέγχει ιστοτόπους για πιθανές παραβιάσεις. Αν οι ιστότοποι προσπαθήσουν να σταματήσουν τους ελέγχους, οι κυρώσεις επιβάλλονται, δηλαδή τεκμήριο ενοχής, αντί τεκμήριο αθωότητας.

Εάν οι πάροχοι και οι διαχειριστές των ιστοτόπων είναι νομικά υπεύθυνοι για παραβιάσεις copyright από τους πολίτες, τότε η πληροφορία δεν κινείται πλέον ελεύθερα.
Ετσι οι μεγαλύτερες εταιρείες στο internet παγκοσμίως όπως: Google, AOL, eBay, Facebook, LinkedIn, Mozilla, Twitter και Yahoo έχουν ήδη καταθέσει επίσημη διαμαρτυρία.

Οι εταιρείες αυτές, εκτός των άλλων, θα δαπανούν τεράστιους πόρους για τον έλεγχο των χρηστών τους, ενώ για τις μικρές εταιρείες αυτό μπορεί να είναι απλά ακατόρθωτο. Άρα μπαίνει και φρένο στην ανάπτυξη και την καινοτομία, που οι μικρές εταιρείες μπορεί να φέρουν.

Με το SOPA κάθε εταιρεία στο διαδίκτυο γίνεται προστάτης των εσόδων των λίγων μεγάλων μονοπωλίων της παγκόσμιας ψυχαγωγίας, ενώ ταυτόχρονα περιορίζονται οι Δημοκρατικές ελευθερίες.

Γιατί σήμερα επικαλούνται το συμφέρον του κλάδου της ψυχαγωγίας.
Όμως οι πολιτικοί και οι επιχειρήσεις θέλουν την εξουσία να λογοκρίνουν ιστοσελίδες, και να ελέγχουν ISPs. Και κανείς δεν ξέρει με ποιο τρόπο αυτή η εξουσία θα χρησιμοποιηθεί αύριο.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι κυβερνώντες θέλουν πάντα περισσότερη δύναμη, ποτέ λιγότερη.

Ας συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι το διαδίκτυο δεν ανήκει στο λόμπι του κοπυράιτ. Είναι για τον καθένα μας και αυτό ακριβώς κάνει το Διαδίκτυο τόσο επαναστατικό: Όλοι μοιραζόμαστε και ζητούμε πληροφορίες χωρίς πορτιέρηδες και λογοκριτές. Αν αυτό αλλάξει, δεν θα έχουμε πλέον ένα ελεύθερο Διαδίκτυο.

Permanent link to this article: https://www.pirateparty.gr/2011/12/%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%bf%cf%83%cf%87%ce%ad%ce%b4%ce%b9%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b3%cf%87%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-internet/