Tag: Εργασιακά

Το ρεπορτάζ για το εργοδοτικό έγκλημα στη “Βιολάντα” με τις πέντε νεκρές εργαζόμενες επιβεβαιώνει με φρικιαστικό τρόπο τις χειρότερες υποψίες μας: δεν ήταν η “κακιά στιγμή” ούτε ένα “μεμονωμένο λάθος”. Ήταν μια συνεχής αλληλουχία από παρανομίες, προσχηματικούς “ελέγχους”, εγκρίσεις που δεν έπρεπε ποτέ να δοθούν, αποκρύψεις κρίσιμων στοιχείων για τις υποδομές του εργοστασίου. Φυσικά, ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου, που το λειτουργούσε για χρόνια με παράνομες εγκαταστάσεις που δεν πληρούσαν τον παραμικρό όρο ασφαλείας, έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη.

Ως Κόμμα Πειρατών Ελλάδας, δε μπορούμε να μιλάμε για ατύχημα. Η εγκατάσταση αυτή, όπως και κάθε αντίστοιχη βιομηχανική εγκατάσταση, απαιτούσε μέτρα ασφαλείας στα οποία δεν επιτρέπονται ούτε περικοπές, ούτε “παραχωρήσεις”, ούτε “ωχ αδερφέ δε βαριέσαι τώρα”, ούτε “οικονομίες”. Ατύχημα θα ήταν αν αυτό που έγινε ήταν απρόβλεπτο. Αν οι ιθύνοντες, εργοστασίου και κράτους, είχαν κάνει τα πάντα για να μη συμβεί. Όταν δεν παίρνεις όλα τα μέτρα ασφαλείας που προβλέπονται ή σου είναι διαθέσιμα, απλά παίζεις με τη φωτιά. Έτσι είχε γίνει με τη Nationair του απατεώνα Robert Obadia που, επειδή έκανε τσιγκουνιές στη συντήρηση του στόλου και παραποιούσε έγγραφα συντήρησης, οδήγησε 261 ανθρώπους στο θάνατο (πτήση 2120 των Νιγηριανών Αερογραμμών). Παρόμοια ήταν κι η κατάσταση με τη Union Carbide στο Μποπάλ της Ινδίας, με το χειρότερο βιομηχανικό “ατύχημα” όλων των εποχών με πάνω από 3800 νεκρούς.

Επί μήνες, οι εργαζόμενοι του εργοστασίου “Βιολάντα” στα Τρίκαλα ανέφεραν ότι οι χώροι του μυρίζανε προπάνιο. Δεν ενδιαφέρθηκε κανείς. Ούτε ο εργοστασιάρχης. Ούτε ο τεχνικός ασφαλείας. Κανένας. Όπως αναφέρει η Πυροσβεστική, υπήρχε επί μήνες διαρροή προπανίου, το οποίο συγκεντρώθηκε κάτω από το εργοστάσιο και, μόλις εμφανίστηκαν οι κατάλληλες συνθήκες, προκάλεσε τη φονική έκρηξη, την οποία ακολούθησε η πυρκαγιά.

Επαναλαμβάνουμε: δεν ενδιαφέρθηκε κανείς. Δεν έγινε καμία ενέργεια για να αντιμετωπιστεί η φονική βλάβη. Το εργοστάσιο συνέχισε να λειτουργεί, αποτελώντας κίνδυνο-θάνατο για τους εργάτες. Και τι έκανε η Εισαγγελία Τρικάλων; Άφησε ελεύθερους τον “επιχειρηματία”, τον υπεύθυνο βάρδιας και τον τεχνικό ασφαλείας, χωρίς κανέναν περιοριστικό όρο – ούτε καν τον επουσιώδη όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα!

Ενώ περιμένουμε την εφαρμογή του 13άωρου που μεταφέρει στον εργαζόμενο την ευθύνη αιτιολόγησης άρνησης (καλή πίστη το λένε), πέντε εργαζόμενες γυναίκες βρήκαν φριχτό θάνατο στο εργοστάσιο της “Βιολάντα” στα Τρίκαλα από έκρηξη και πυρκαγιά. 

Είμαστε σίγουροι ότι οι υπεύθυνοι υπουργοί θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι η 24ωρη λειτουργία του εργοστασίου δε μπορεί να έχει σχέση με το έγκλημα αυτό. Ότι δεν έχει καμία σχέση ο αποδεκατισμός της επιθεώρησης εργασίας. Ότι δεν υπήρξε πλήρης αδιαφορία για τις καταγγελίες για τα προβλήματα ασφαλείας που εντοπίστηκαν  στην προηγούμενη επιθεώρηση και δε διορθώθηκαν. Ότι δε φταίει που είχε καταργηθεί ουσιαστικά το δικαίωμα στο συνδικαλισμό.

Με 114 νεκρούς σε εργατικά δυστυχήματα έκλεισε το πρώτο εξάμηνο του 2025. Ρεκόρ εικοσαετίας, με έναν στους τρεις να είναι άνω των 60 ετών. Με δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους να εργάζονται σε καθεστώς σαδιστικής εργασιακής κι οικονομικής ανασφάλειας, παίζοντας το κεφάλι τους για ένα γλίσχρο (ανεπαρκές) μεροκάματο του τρόμου, με τις αρμόδιες αρχές κυριολεκτικά ξεδοντιασμένες, τη “δικαιοσύνη” να κάνει τα στραβά μάτια και το μαχητικό, υγιή συνδικαλισμό υπό διωγμό. Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης καμαρώνει για τον ουρανοξύστη που χτίζεται απέναντι από καζίνο στο Ελληνικό, δίπλα σε άλλες πολυτελείς κατοικίες για εκατομμυριούχους.