Εδώ κι εβδομάδες παρακολουθούμε τον αδίστακτο καταδικασμένο για 37 κακουργηματικές πράξεις φασίστα ένοικο του Λευκού Οίκου Ντόναλντ Τραμπ να βομβαρδίζει το Ιράν, αλλάζοντας κάθε φορά το αφήγημα που αφορά τη στόχευση αυτού του απρόκλητου και απολύτως παράνομου πολέμου.
Οι απειλές του νεοφασίστα Ντόναλντ Τραμπ κατά του Ιρανικού Λαού.
Είναι σαφές ότι ο πόλεμος αυτός εντάσσεται στα γενοκτονικά σχέδια του φασίστα Νετανιάχου για το “Μεγάλο Ισραήλ”. Είναι σαφές ότι ο Τραμπ, ακόμα κι αν είχε αντιρρήσεις για το τι ενδεχομένως θα μπορούσε να πετύχει με αυτό τον πόλεμο, είναι δεμένος χειροπόδαρα, καθώς ο Νετανιάχου τον κρατά γερά με το σκάνδαλο του διακινητή ανηλίκων με σκοπό τη σεξουαλική τους κακοποίηση Έπστιν, ο οποίος δρούσε για λογαριασμό των Ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι η από κάθε άποψη παράνομη επέμβαση του καταδικασμένου για 37 κακουργήματα Τραμπ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του εκλεγμένου προέδρου Νικολάς Μαδούρο είναι “ευκαιρία για δημοκρατική μετάβαση” βασισμένη στην αντιπολίτευση. Ξεκαθάρισε, δε, ότι δεν πρόκειται να αναγνωρίσει ως πρόεδρο της Βενεζουέλας την αντιπρόεδρο Ροντρίγκεζ – προτιμά, άλλωστε, την ακροδεξιά βυσσοδόμο Ματσάδο και τον απατεώνα Γουαϊδό.
Παραβιάζοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, αλλά ακόμα και την ίδια την εγχώρια έννομη τάξη, ο καταδικασμένος για σωρεία κακουργημάτων Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε στρατιωτικές επιθέσεις κατά της Βενεζουέλας με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης και την εγκατάσταση ενός καθεστώτος φιλικού προς τα αμερικανικά εταιρικά (κυρίως πετρελαϊκά) συμφέροντα. Δένει πολύ γλυκά η ντροπιαστική βράβευση της ακροδεξιάς υμνήτριας του Τραμπ Ματσάδο με το “Νόμπελ Ειρήνης”, που της δίνει “γόητρο” στα μάτια των “δημοκρατικών” κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Διαβάζουμε στο έγκριτο Middle East Eye[1] ότι το καθεστώς του καταδικασμένου για σωρεία κακουργημάτων Τραμπ απειλεί ανοιχτά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, αξιώνοντας την παύση όλων των δικαστικών ερευνών εναντίον του καταζητούμενου εγκληματία πολέμου Νετανιάχου και την εξαίρεση Αμερικανών και Ισραηλινών αξιωματούχων από κάθε διερεύνηση για εγκληματικές πράξεις. Το επιχείρημα, δε, του καθεστώτος Τραμπ είναι ότι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ δεν αποδέχονται τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) και του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.
Το επιχείρημα αυτό όμως είναι πέρα για πέρα γελοίο: ούτε η Ρωσία του Πούτιν, ούτε η Κίνα του Τζινπινγκ αποδέχονται τη δικαιοδοσία των δυο αυτών δικαστηρίων, όμως οι ΗΠΑ ασμένως αποδέχτηκαν την εκ μέρους του ΔΠΔ έκδοση διεθνούς εντάλματος σύλληψης κατά του Πούτιν. Δυο μέτρα, δηλαδή, και δυο σταθμά: ο Ρώσος εγκληματίας να διωχθεί, ο Ισραηλινός όχι – παρόλο που κανείς από τους δυο δεν αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία των δικαστηρίων. Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερος ο παραλογισμός του τραμπικού καθεστώτος.
