Ενώ περιμένουμε την εφαρμογή του 13άωρου που μεταφέρει στον εργαζόμενο την ευθύνη αιτιολόγησης άρνησης (καλή πίστη το λένε), πέντε εργαζόμενες γυναίκες βρήκαν φριχτό θάνατο στο εργοστάσιο της “Βιολάντα” στα Τρίκαλα από έκρηξη και πυρκαγιά.
Είμαστε σίγουροι ότι οι υπεύθυνοι υπουργοί θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι η 24ωρη λειτουργία του εργοστασίου δε μπορεί να έχει σχέση με το έγκλημα αυτό. Ότι δεν έχει καμία σχέση ο αποδεκατισμός της επιθεώρησης εργασίας. Ότι δεν υπήρξε πλήρης αδιαφορία για τις καταγγελίες για τα προβλήματα ασφαλείας που εντοπίστηκαν στην προηγούμενη επιθεώρηση και δε διορθώθηκαν. Ότι δε φταίει που είχε καταργηθεί ουσιαστικά το δικαίωμα στο συνδικαλισμό.
Στο “ντεμπούτο” της, η κα Καρυστιανού, πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, τοποθετήθηκε για ένα πρωτίστως θέμα – ή, ορθότερα, μη-θέμα: τις αμβλώσεις. Εκεί εξέφρασε θέσεις που ταυτίζονται με το βαθύ θρησκευτικό λαϊκισμό της σκλήρης Δεξιάς.
Η Μαρία Καρυστιανού στο Ευρωκοινοβούλιο, μαζί με τους ευρωβουλευτές της Αριστεράς Manon Aubry και Martin Schirdewan. Δικαιώματα φωτογραφίας: The Left in the European Parliament
Η “συζήτηση” για τα αναπαραγωγικά δικαιώματα έχει ήδη κλείσει στη χώρα μας από το 1986, με τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων. Πάγια θέση του Κόμματός μας, όπως έχει ήδη εκφραστεί δις,[1][2] είναι η προάσπιση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση για κάθε πρόσωπο που δύναται να κυοφορήσει. Η απόφαση για τερματισμό της κύησης αφορά μόνο το πρόσωπο που κυοφορεί. Κανέναν άλλο. Δε μπορεί να τίθεται, λοιπόν, σε “διαβούλευση”, πολλώ δε μάλλον όταν υπεισέρχονται παράγοντες όπως ηθικισμοί και θρησκευτικού χαρακτήρα πιέσεις. Τα αναπαραγωγικά δικαιώματα είναι απολύτως αδιαπραγμάτευτα κι αναφαίρετα.
Σύμφωνα με ανάλυση[1] των οργανισμών Corporate Europe Observatory και Lobby Control, το καρτέλ της τεχνολογίας Google, Microsoft και Meta (Facebook), αύξησε τις συναντήσεις των λομπιστών του με τις δεξιές και ακροδεξιές ομάδες στο Ευρωκοινοβούλιο για την απορρύθμιση του νομοθετικού καθεστώτος που προστατεύει τα δικαιώματά μας στον ψηφιακό χώρο.
Τα ακροδεξιά PfE, ECR και το δεξιό EPP απαιτούν περισσότερες υποχωρήσεις από την Κομισιόν στη νομοθετική πρωτοβουλία-“σκούπα” Digital Omnibus.[2] Ενώ η πρωτοβουλία υποστηρίζει ότι ο σκοπος της είναι να απλοποιήσει, να ενοποιήσει και να “ξεκαθαρίσει” το υπάρχον δίκτυο ψηφιακών νόμων της Ε.Ε., στην ουσία ο σκοπός της είναι να “ξεδοντιάσει” τους προστατευτικούς για πολίτες και καταναλωτές κανονισμούς General Data Protection Regulation (GDPR) και Digital Services Act (DSA), καθώς και την AI Act, πριν ακόμα αυτή εφαρμοστεί.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ[1] της έγκριτης ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, μια στρατιά από ψεύτικους λογαριασμούς Ισραηλινής προέλευσης κατέκλυσε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με προπαγάνδα πριν τις εθνικές εκλογές του 2023 για λογαριασμό της Νέας Δημοκρατίας. Κι αυτό με γνώση στελεχών της και, προφανώς, της κομματικής ηγεσίας. Αν ισχύουν όσα αναφέρει το ρεπορτάζ, τότε μιλάμε για εξωτερική παρέμβαση στις εκλογές, διασπορά ψευδών ειδήσεων κι εξαπάτηση ψηφοφόρων – τουλάχιστον.
