Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας χαιρετίζει τη σημερινή τελεσίδικη καταδίκη της νεοναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης “Χρυσή Αυγή”. Όλοι ξέραμε από την πρώτη κιόλας στιγμή ότι αυτό το μόρφωμα ήταν εγκληματική οργάνωση. Τώρα πια χαρακτηρίζεται επίσημα, οριστικά κι αμετάκλητα ως αυτό που πάντα ήταν.
Αυτή η νίκη, αυτά τα 42 “ένοχος” που ακούστηκαν βροντερά στην αίθουσα του Εφετείου, ανήκει στο αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό-αντιναζιστικό κίνημα. Όχι σ’αυτούς που απαιτούν ποινικοποίηση του αντιφασιστικού αγώνα. Είναι νίκη όσων όρθωσαν το ανάστημά τους, από κάθε μετερίζι, με προσωπικό κίνδυνο – για τη δουλειά τους, για τη ζωή τους, για την προσωπική τους γαλήνη. Είναι νίκη όσων αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με το Τέρας, όσων αρνήθηκαν να φοβηθούν. Είναι νίκη των δικηγόρων που αγωνίστηκαν για τόσα χρόνια, των μαρτύρων που δεν υπέκυψαν στις απειλές και στις “νουθεσίες”.
Το είδαμε κι αυτό. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης (αυτός που είχε πει «Τσίπρα αν ζούσαμε στον εμφύλιο από εμένα θα “πήγαινες”»)[1] απείλησε δημοσίως, σε ζωντανή μετάδοση τον δημοσιογράφο κ. Χρήστο Αβραμίδη με εκφοβιστική-λογοκριτική εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης: μιλάμε για τις αγωγές SLAPPs (Strategic Lawsuits Against Public Participation – Στρατηγικές Αγωγές Ενάντια στη Συμμετοχή Του Κοινού) που σκοπό έχουν να εξαντλήσουν και να τσακίσουν όποιον κάνει πολλές ερωτήσεις ή ενοχλεί “τα λάθος άτομα”. Τέτοια μέσα έχουν χρησιμοποιηθεί κατά κόρον από διεφθαρμένους πολιτικούς κι άθλιους “επιχειρηματίες”, ειδικά στην εποχή του τυποκτόνου νόμου Βενιζέλου.
Ο λόγος; Ο δημοσιογράφος – ένας από τους λίγους εναπομείναντες πραγματικούς δημοσιογράφους στη χώρα – έκανε τη δουλειά του: ρώτησε για το έγκλημα του Λιμενικού στη Χίο. Είναι προφανές ότι δεν έχουμε να κάνουμε με “κακιά στιγμή”. Έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που έχει αγκαλιάσει για τα καλά τον τραμπισμό.
Το νέο “ανδραγάθημα” του Λιμενικού Σώματος με το εμβολισμό φουσκωτού σκάφους που οδήγησε στο θάνατο 15 τουλάχιστον ατόμων και το βαρύτατο τραυματισμό τριών εγείρει αμείλικτα ερωτήματα και προκαλεί βαθύτατη ανησυχία στους δημοκρατικούς πολίτες της χώρας που έχουν ακόμα ενσυναίσθηση.
Αρχικά να πούμε το προφανές: Ένα πράγμα μόνο χρειαζόταν για να πιστέψουμε το αφήγημα του Λιμενικού για το “συμβάν” στην Χίο. Να είχε ανοιχτή την κάμερα που είχε το σκάφος του. Όπως έγινε όμως και τότε που έπνιξε περίπου 600 ανθρώπους ανοιχτά της Πύλου, η κάμερα ήταν απενεργοποιημένη.
Η κυβέρνηση, δια του εκπροσώπου της κυρίου Μαρινάκη, μας λέει ότι δεν ακούσαμε σωστά την κυρία Αλεξοπούλου να λέει ότι “το τζάμπα πέθανε” κι ότι δεν απευθυνόταν στους πολίτες, αλλά στα κόμματα! Σε ποια κόμματα; Ο δημοσιογράφος μιλούσε για συγκεκριμένο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν δημόσιοι υπάλληλοι, που πάνε με 800€ το μήνα σε μία περιοχή που τους στέλνει το κράτος για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και δεν μπορούν ούτε να πληρώσουν τα ενοίκια, αφού αυτά ξεπερνούν το ήμισυ του μισθού τους. Τι σχέση έχουν τα κόμματα;
Η κυρία Αλεξοπούλου απευθυνόταν ξεκάθαρα στους χαμηλόμισθους εκπαιδευτικούς. Η κυρία αυτή με τα 20 ακίνητα δεν έχει ποτέ ζήσει τη δυσκολία των εκπαιδευτικών να τα βγάλουν πέρα με μισθούς πείνας. Αντί λοιπόν να μιλάει αφ’ υψηλού και με αφορισμούς, καλά θα κάνει να κάνει την δουλειά της. Διαφορετικά, να πάει σε κάποιο από τα σπίτια της. Είχε, δε, την ιταμότητα να ρωτήσει ποιος θα πληρώσει το κόστος. Η απάντηση είναι απλή: το κράτος με τους φόρους που δίνουμε. Ας πάρουμε μια φρεγάτα λιγότερη για να καλύψει το κόστος για μερικά χρόνια. Ας κόψει λίγο τις υπέρογκες απευθείας αναθέσεις, δε θα πάθει και τίποτα. Ας διώξει μερικούς μετακλητούς, που έχει γεμίσει όλο το δημόσιο τομέα.
Σε δεύτερο χρόνο μάλιστα, αντί να ζητήσει συγνώμη, είπε ότι λυπάται που δεν καταλάβαμε. Αντί να μας κουνάει το δάχτυλο, ας μας πει τι προτίθεται να κάνει για να λύσει αυτό το τεράστιο πρόβλημα. Όσο για το αν και κατά πόσο “το τζάμπα πέθανε”, ας μας πει για την άθλια μισθοδοσία δασκάλων και καθηγητών. Κι ας μας πει λίγο πόσα χρωστάει σήμερα το κόμμα της. Γιατί αδυνατούμε να κατανοήσουμε πως τολμά ένα κόμμα που χρωστά σ’ όποιον αναπνέει να παριστάνει ότι αυτό ξέρει καλύτερα για τα οικονομικά.
Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας απαιτεί από την κυβέρνηση να λάβει άμεσα μέτρα για τη στέγαση των εκπαιδευτικών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων που τοποθετούνται στην περιφέρειa. Θα πρέπει ή να προσφέρει στέγαση ή να χορηγήσει αυξήσεις τέτοιες που να καλύπτουν ένα λογικό ενοίκιο, αντί ν’ αφήνει την “ελεύθερη” (δηλαδή ασύδοτη) αγορά να κάνει κουμάντο. Επίσης, απαιτούμε την αποπομπή της κυρίας Αλεξοπούλου από το κυβερνών κόμμα.
