Tag Archive: Βιβλίο

Ιάν
29

Paulo Coelho:Αντιγράψτε όλα όσα έχω γράψει!

Paulo Coelho

Paulo Coelho

«Οι σκέψεις μου για το S.O.P.A.»

Στην πρώην Σοβιετική Ένωση, στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και του ’60, πολλά βιβλία που αμφισβήτησαν το πολιτικό σύστημα άρχισαν να κυκλοφορούν ιδιωτικά, ανατυπωμένα σε μιμογράφο (σημ. ένα είδος τυπογραφικής μηχάνης για αντιγραφή βιβλίων).

Οι δημιουργοί τους ποτέ δεν κέρδισαν ούτε μια δεκάρα από δικαιώματα εκμετάλλευσης. Αντίθετα, διώχθηκαν, καταγγέλθηκαν στο επίσημο Τύπο, και εξορίστηκαν στα διαβόητα γκουλάγκ της Σιβηρίας. Παρόλα αυτά συνέχισαν να γράφουν.

Γιατί; Επειδή είχαν ανάγκη να μοιράζονται αυτά που αισθάνονταν. Από τα Ευαγγέλια μέχρι τα πολιτικά μανιφέστα, η λογοτεχνία επέτρεψε στις ιδέες να ταξιδέψουν και ακόμη να αλλάξουν τον κόσμο.

Δεν έχω τίποτα εναντίον ανθρώπων που κερδίζουν χρήματα από τα βιβλία τους,  έτσι βγάζω κι εγώ τα προς το ζην.

Αλλά κοιτάξτε τι συμβαίνει τώρα. Το Stop Online Piracy Act  ενδέχεται να διαταράξει το διαδίκτυο. Αυτός είναι ένας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ, όχι μόνο για τους Αμερικανούς, αλλά για όλους μας, αφού ο νόμος – αν εγκριθεί – θα επηρεάσει ολόκληρο τον πλανήτη.

Και πώς αισθάνομαι γι ‘αυτό;

Ως συγγραφέας, θα έπρεπε να υπερασπίζομαι την «πνευματική ιδιοκτησία», αλλά δεν το κάνω.

Πειρατές του κόσμου, ενωθείτε και αντιγράψτε όλα όσα έχω γράψει!

Οι παλιές καλές μέρες, όταν κάθε ιδέα είχε έναν ιδιοκτήτη, έχουν φύγει για πάντα.

Πρώτον, επειδή όλοι ανακυκλώνουν τα ίδια τέσσερα θέματα: μια ιστορία αγάπης μεταξύ δύο ανθρώπων, ένα ερωτικό τρίγωνο, την πάλη για την εξουσία, και την ιστορία ενός ταξιδιού.
Δεύτερον, επειδή όλοι οι συγγραφείς θέλουν αυτό που γράφουν να διαβαστεί, είτε σε μια εφημερίδα, ένα μπλογκ, φυλλάδιο ή σε έναν τοίχο.

Όσο πιο συχνά ακούμε ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο, τόσο πιο έντονα θέλουμε να αγοράσουμε το CD. Το ίδιο είναι και με τη λογοτεχνία.

Όσο περισσότεροι άνθρωποι αντιγράψουν ένα βιβλίο, τόσο το καλύτερο. Αν τους αρέσει η αρχή, θα αγοράσουν ολόκληρο το βιβλίο την επόμενη μέρα, γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο κουραστικό από την ανάγνωση μεγάλων κειμένων στην οθόνη ενός υπολογιστή.

1. Μερικοί άνθρωποι θα πουν: Είσαι αρκετά πλούσιος ώστε να επιτρέψεις να διανεμηθούν τα βιβλία σου δωρεάν.

Αυτό είναι αλήθεια. Είμαι πλούσιος. Αλλά ήταν η επιθυμία το χρήμα που με οδήγησε να γράψω; Όχι Η οικογένειά μου και οι δάσκαλοί μου όλοι είπαν ότι δεν υπήρχε μέλλον στη λογοτεχνία.
Άρχισα να γράφω και να συνεχίζω να γράφω γιατί μου δίνει ευχαρίστηση και δίνει νόημα στην ύπαρξή μου. Εάν τα χρήματα ήταν το κίνητρο, θα μπορούσα να έχω σταματήσει να γράφω εδώ και πολύ καιρό και να γλίτωνα τον εαυτό μου από το να δέχεται σταθερά αρνητικές κριτικές.

2. Η εκδοτική βιομηχανία θα πει: Οι συγγραφείς δεν μπορούν να επιβιώσουν αν δεν πληρώνονται.

Το 1999, όταν εξέδωσα βιβλίο για πρώτη φορά στη Ρωσία (με συνολικό αριθμό αντιτύπων 3.000), η χώρα γνώρισε σοβαρή έλλειψη χαρτιού. Κατά τύχη, ανακάλυψα μια “πειρατική” έκδοση του Αλχημιστή και την ανέβασα στην ιστοσελίδα μου.

Ένα χρόνο αργότερα, όταν η κρίση επιλύθηκε, πούλησα 10.000 αντίτυπα της εκτυπωμένης έκδοσης.
Μέχρι το 2002, είχα πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα στη Ρωσία, και τώρα έχω πουλήσει πάνω από 12 εκατομμύρια.

Όταν ταξίδεψα σε ολόκληρη τη Ρωσία με το τρένο, γνώρισα πολλούς ανθρώπους που μου είπαν ότι είχαν ανακαλύψει την πρώτη μου δουλειά μέσω της “πειρατικής” έκδοσης που είχα αναρτήσει στην ιστοσελίδα μου. Σήμερα, διαχειρίζομαι μια ιστοσελίδα με το όνομα “Pirate Coelho”, που περιέχει συνδέσμους με οποιαδήποτε βιβλία μου είναι διαθέσιμα σε σε σελίδες P2P.

Και οι πωλήσεις μου συνεχίζουν να αυξάνονται – σχεδόν 140 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο.

Όταν έχεις φάει ένα πορτοκάλι, πρέπει να πας πίσω στο κατάστημα για να αγοράσεις ένα ακόμα. Στην περίπτωση αυτή, είναι λογικό να πληρώνεις επί τόπου. Σε ένα αντικείμενο τέχνης, δεν αγοράζεις χαρτί, μελάνι, πινέλο, καμβά ή μουσικές νότες, αλλά την ιδέα που γεννήθηκε από το συνδυασμό των προϊόντων αυτών.

Η “Πειρατεία” μπορεί να λειτουργήσει ως μια εισαγωγή στο έργο ενός καλλιτέχνη. Αν σου αρέσει η ιδέα του/της, τότε θα θέλεις να το έχεις στο σπίτι σου, μια καλή ιδέα δεν χρειάζεται προστασία.

Τα υπόλοιπα είναι είτε απληστία, είτε άγνοια.

 

http://paulocoelhoblog.com/2012/01/20/welcome-to-pirate-my-books/

 

 

Permanent link to this article: https://www.pirateparty.gr/2012/01/paulo-coelho/

Δεκ
30

Βιβλιοθήκες και copyright

books-lockedΆποψη του κ. Σπύρου Πιέρρου στη δημόσια διαβούλευση του ΥπΠ&Τ για τους ΟΣΔ http://www.opengov.gr/yppol/?c=911

Έχουν οι βιβλιοθήκες το δικαίωμα να δανείζουν βιβλία; Οι συγγραφείς λένε ότι δανεισμός βιβλίων προσβάλει τα πνευματικά τους δικαιώματα.
Ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων Λόγου υποσχέθηκε 3.000 ευρώ στις βιβλιοθήκες που θα παραδεχτούν πως δεν έχουν δικαίωμα να δανείζουν κι έχει προσφερθεί να συλλέγει τα δικαιώματα δανεισμού. Επιπλέον υποστηρίζει ότι και η δημόσια ανάγνωση αποσπασμάτων πρέπει να χρεώνεται.

Πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το απόσπασμα για να χρεωθεί; Αν ας πούμε πω “ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε” οι κληρονόμοι του Μιχάλη Κατσαρού δικαιούνται αμοιβής; Σίγουρα η ανάγνωση ενός παραμυθιού (κάτι που συνηθίζουν οι βιβλιοθήκες) θα κοστίζει κάτι παραπάνω. Όλα τα παραμύθια θα κοστίζουν άραγε το ίδιο; η χρέωση θα γίνεται με την σελίδα; με τη λέξη; κατ’ αποκοπή; αν διαβάζω δικά μου παραμύθια; αν αυτοσχεδιάζω; αν διαβάζω παραμύθια μετά από συμφωνία με τους συγγραφείς ή από συγγραφείς που επιτρέπουν ρητά αυτές τις χρήσεις χωρίς άλλη συνεννόηση ή άδεια;

Οι βιβλιοθηκάριοι πιστεύουν πως προωθούν την ανάγνωση και το βιβλίο, ότι η βιβλιοθήκη, δίνει χώρο και χρόνο σε συγγραφείς και βιβλία που δεν ευνοούνται από την προβολή και την διαφήμιση, προσφέρει την δυνατότητα να βρει κάποιος ένα βιβλίο με πολλούς τρόπους, ακόμα κι αν έχει εξαφανιστεί από την επικαιρότητα και τα ράφια των βιβλιοπωλείων και σίγουρα, δεν φαντάζονται ότι οι συγγραφείς θεωρούν πως οι βιβλιοθήκες τους κλέβουν το ψωμί.
Ο Δήμαρχος, κάθε δήμαρχος, θα ενθουσιαστεί όταν μάθει ότι πρέπει να πληρώνει για κάθε δανεισμό που γίνεται στη βιβλιοθήκη, για κάθε παραμύθι που διαβάζουμε στα μικρά παιδιά.

Διάφορες βιβλιοθήκες έχουν στους τοίχους αποσπάσματα όπως “στήνοντας βιβλιοθήκες σημαίνει πως κατασκευάζουμε δημόσιες σιταποθήκες ….” και φαντάζομαι ότι θα κατέβουν γιατί θα υπάρχει και γι αυτά κάποια χρέωση. Είναι το μόνο πράγμα που μου αρέσει γιατί βαριέμαι να τα βλέπω. Ένα σωρό βιβλιοθήκες όμως δεν έχουν προϋπολογισμό και οι συγγραφείς θεωρούν ότι πρέπει να πληρώνουν γιατί είναι ακόμα ζωντανές και μπαίνει κόσμος. Μπορεί να αποδειχθεί η χαριστική βολή για τις βιβλιοθήκες αλλά εν τούτοις δεν είναι μέρος ενός πολέμου εναντίον των βιβλιοθηκών. Με όση ψυχραιμία μπορώ να έχω νομίζω ότι αντικρίζουμε το πνεύμα των καιρών.

Η ιστορία με τα πνευματικά δικαιώματα ξεκινάει από τα τυπωμένα βιβλία. Στα πρώτα τους βήματα δεν ήταν καθόλου πνευματικά δικαιώματα, ήταν copyright, δικαιώματα αντιγραφής για τους τυπογράφους – εκδότες και χρειάστηκαν πάρα πολλά χρόνια για να γίνουν και πνευματικά δικαιώματα. Η νέα τεχνολογία έδωσε κι έδωσε νέες δυνατότητες στην καταγραφή, αναπαραγωγή και διάδοση της πληροφορίας μεγαλώνοντας και το πεδίο εφαρμογής αυτών των νόμων, από το κείμενο, στην εικόνα, στον ήχο, στην κινούμενη εικόνα.

Αρχικά η διάρκεια του copyright ήταν μερικά χρόνια από την κυκλοφορία του συγκεκριμένου τίτλου και σιγά – σιγά έχει φτάσει στα 70 χρόνια από τον θάνατο του δημιουργού. Κι όταν σήμερα αγοράζεις κάτι που έχει πνευματικά δικαιώματα δεν έχεις αγοράσει παρά ένα περιορισμένο δικαίωμα χρήσης. Αν πρόκειται να διαβάσεις δημόσια αποσπάσματα πρέπει να πληρώσεις ξεχωριστά, αν πρόκειται να το δανείσεις πρέπει να πληρώνεις ξεχωριστά για κάθε δανεισμό.
Υποθέτω ότι αν σκάναρεις το εξώφυλλο και το εμφανίσεις στις νέες αγορές της βιβλιοθήκης και πάλι θα παραβιάζεις τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών (κάτι που θεραπεύεται βέβαια με το κατάλληλο αντίτιμο).

Τα πνευματικά δικαιώματα μέχρι τώρα διαρκώς επεκτείνονται και εξελίσσονται. Μια διαφορετική τεχνολογία μπορεί να επιτρέπει διαφορετικές χρεώσεις ανάλογα με τα μέλη της οικογένειας. Όπως δεν παίρνεις μια μπριζόλα για να φάνε πέντε, έτσι ακριβώς και πέντε πιθανοί χρήστες σημαίνει πέντε δικαιώματα. Ή μπορεί να είναι απλούστερα τα πράγματα, να μην υπάρχουν προσωπικές βιβλιοθήκες, δισκοθήκες, ταινιοθήκες, να μην αγοράζεις ένα συγκεκριμένο αντικείμενο και την ψευδαίσθηση ότι κατέχεις κάτι· ένα λογισμικό αναζήτησης θα σου βρίσκει ότι θες και θα σε χρεώνει ανάλογα με την χρήση (με ακρίβεια δευτερολέπτου).

Τώρα που το σκέφτομαι γιατί να μην πρέπει πληρώνω κάθε φορά που την βλέπω και τραγουδώ στο μυαλό μου “Ἀπόψε τ᾿ ἀπόβραδο μιὰ μικρομάγισσα μ᾿ ἄναψε φλόγα στὸ νοῦ, στὸ κορμί νάτο πάλι! ” Και κάθε φορά που σκέφτομαι είμαι ερωτευμένος με τα μάτια σου …. κάθε δημιουργός (ή οι νόμιμοι κληρονόμοι μέχρι 110ης γενεάς) θα παίρνουν κάτι τις – κι οι φτωχότεροι θα αποφεύγουν να σκέφτονται για να μην πληρώνουν.

Φαντάζομαι ότι για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζεται μια αποτελεσματική αστυνομία σκέψης. (Μην τους δίνεις ιδέες σχολιάζει ευθύς στο μυαλό μου o σκιτσογράφος από τον οποίο δανείζομαι – υποθέτω κι αυτός δικαιούται πνευματικά δικαιώματα).

Στήνοντας βιβλιοθήκες, σημαίνει πως κατασκευάζουμε δημόσιες σιταποθήκες, πως συγκεντρώνουμε προμήθειες για να καταπολεμήσουμε το χειμώνα του πνεύματος, που από ορισμένα σημάδια, άθελά μας, τον βλέπουμε να ‘ρχεται λέει η Γιουρσενάρ μόνο που το σύγχρονο στάρι είναι υβριδικό και δεν μπορείς να κρατήσεις σπόρο να σπείρεις την επόμενη χρονιά γιατί παραβιάζεις κάποιου είδους πνευματικά δικαιώματα. Αυτό είναι το πνεύμα των καιρών αλλά δεν είναι φυσικό φαινόμενο, είναι πολιτικό.

Η συζήτηση για τα πνευματικά δικαιώματα είναι μια συζήτηση για τα λεφτά αλλά είναι και μια πολιτική συζήτηση για το πως αντιλαμβανόμαστε τον πολιτισμό, τί είναι πολιτισμός και σε τι χρησιμεύει, πως ζούμε τον πολιτισμό.

Κι είναι μια συζήτηση που χρειάζεται να κρατήσει περισσότερο χρόνο και να γίνει μεταξύ πολύ περισσότερων ανθρώπων για το πως θέλουμε να είναι τα πράγματα, μια συζήτηση που πρέπει να γίνει κατά κύριο λόγο μεταξύ ανθρώπων που δεν είναι οι άμεσα εμπλεκόμενοι, δεν είναι μόνο αυτοί ακριβώς που πρέπει να πληρώσουν ή να πληρωθούν.

 

Permanent link to this article: https://www.pirateparty.gr/2011/12/bibliothikes-kai-copyright/