Στο “ντεμπούτο” της, η κα Καρυστιανού, πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, τοποθετήθηκε για ένα πρωτίστως θέμα – ή, ορθότερα, μη-θέμα: τις αμβλώσεις. Εκεί εξέφρασε θέσεις που ταυτίζονται με το βαθύ θρησκευτικό λαϊκισμό της σκλήρης Δεξιάς.
Η Μαρία Καρυστιανού στο Ευρωκοινοβούλιο, μαζί με τους ευρωβουλευτές της Αριστεράς Manon Aubry και Martin Schirdewan. Δικαιώματα φωτογραφίας: The Left in the European Parliament
Η “συζήτηση” για τα αναπαραγωγικά δικαιώματα έχει ήδη κλείσει στη χώρα μας από το 1986, με τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων. Πάγια θέση του Κόμματός μας, όπως έχει ήδη εκφραστεί δις,[1][2] είναι η προάσπιση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση για κάθε πρόσωπο που δύναται να κυοφορήσει. Η απόφαση για τερματισμό της κύησης αφορά μόνο το πρόσωπο που κυοφορεί. Κανέναν άλλο. Δε μπορεί να τίθεται, λοιπόν, σε “διαβούλευση”, πολλώ δε μάλλον όταν υπεισέρχονται παράγοντες όπως ηθικισμοί και θρησκευτικού χαρακτήρα πιέσεις. Τα αναπαραγωγικά δικαιώματα είναι απολύτως αδιαπραγμάτευτα κι αναφαίρετα.
Στις παραμονές και στον απόηχο των μεγαλειωδών διαδηλώσεων κατά της μεθοδευόμενης συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών, τα ΜΜΕ των ολιγαρχών ανακίνησαν εκ νέου κι εκ του πονηρού, μέσω «τυχαίων» συνεντεύξεων με ημιδιάσημες-ημιάσημες περσόνες, τη «συζήτηση» γύρω από το δικαίωμα των γυναικών και, εν τέλει, όποιου ανθρώπου δύναται να κυοφορήσει στην αυτοδιάθεση. Προφανώς δεν ήταν σύμπτωση η ανακίνηση αυτού του θέματος.
Ο Ν.3481/2005 «Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας»[1] εμπεριέχει ορισμένες βαθύτατα προβληματικές διατάξεις που προτάσσουν τη «συνείδηση» (με ή χωρίς τον προσδιορισμό «ηθική») του ιατρού ως πρόσχημα για να πλήξουν τα δικαιώματα των ασθενών και κυρίως των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων. Τις διατάξεις αυτές παραθέτουμε και εξηγούμε παρακάτω:
