Όπως είχε προαναγγείλει, το κράτος-τρομοκράτης της Μέσης Ανατολής επιτέθηκε στο ιστιοφόρο Madleen και απήγαγε το πλήρωμά του. Η επίθεση ήταν απόλυτα παράνομη: διεξήχθη εκτός χωρικών υδάτων του γενοκτονικού κράτους-τρομοκράτη και εντός της αιγυπτιακής ΑΟΖ. Φυσικά, το πλοίο σκόπευε να «σπάσει» τον πολυετή ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας από το κράτος-τρομοκράτη, ο οποίος είναι εξώφθαλμα παράνομος. Μαθαίνουμε ότι το κράτος-τρομοκράτης της Μέσης Ανατολής οδηγεί τους ειρηνιστές εθελοντές στις φυλακές του.
Με φρίκη κι αηδία μάθαμε ότι ο κ. Αλαίν Μπερσέ, Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, δείχνει δεκτικός στην απαίτηση του Δεξιού-Ακροδεξιού μπλοκ για αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).[1]
Η Δεξιά-Ακροδεξιά εδώ και πολλά χρόνια επιδιώκει να καταστήσει τις ανθρωπιστικές και δημοκρατικές αξίες και τους νόμους περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων κενό γράμμα. Εδώ και πολλά χρόνια, μέσω αντιδημοκρατικών think tanks όπως το «φιλελεύθερο» Atlas Network και το ακραία φασιστικό Heritage Foundation, προωθεί τον αναθεωρητισμό και την οπισθοδρόμηση. Πρόθυμοι συνεργάτες της σε αυτή την προσπάθεια είναι, φυσικά, «έγκριτοι» κοντυλοφόροι σε ΜΜΕ της Ολιγαρχίας κι εγκάθετοι «ακαδημαϊκοί» που εδώ και χρόνια απεργάζονται το ξέπλυμα του φασισμού και του ναζισμού.
Όπως αναμενόταν, το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη για το έγκλημα που διέπραξε το Λιμενικό Σώμα στα ανοιχτά της Πύλου ήταν καταπέλτης. Θυμίζουμε στους πολίτες ότι το Λιμενικό Σώμα με τις ενέργειές του προκάλεσε τη βύθιση του ακυβέρνητου αλιευτικού «Adriana», η οποία είχε ως συνέπεια το φριχτό θάνατο τουλάχιστον πεντακοσίιων μεταναστών και προσφύγων, πολλοί εκ των οποίων ήταν γυναίκες και παιδιά. Θυμίζουμε επίσης ότι για τη συγκεκριμένη υπόθεση ακόμα κι αυτή η αμαρτωλή FRONTEX άδειασε κανονικά τις ελληνικές αρχές.
Η απάντηση του Υπουργείου Ναυτιλίας ήταν ένα ακόμα μνημείο ιταμότητας, θράσους, αυθάδειας και αήθειας. Συνηθισμένα πράγματα δηλαδή για τη Νέα Δημοκρατία, που εγκληματεί και, όταν καταδεικνύονται οι αθλιότητές της, αρχίζει τα μετεμφυλιακά περί «εσωτερικών εχθρών» και «εθνικών μειοδοτών» που «δε σέβονται» τα σεπτά, ιερά και όσια «σώματα ασφαλείας». Αυτά τα θέλετε εκτός κάδρου κριτικής, ελέγχου, λογοδοσίας και απόδοσης ευθυνών. Για να μην πούμε για τις ψεκασμένες θεωρίες συνωμοσίας που, χωρίς να δώσετε ποτέ καμία απόδειξη, επικαλείστε. Ξέρετε, αυτά περί «σχεδίου αποσταθεροποίησης» της χώρας που μηρυκάζετε κάθε φορά που φανερώνεται η σήψη σας.
Κύριε Στυλιανίδη, δε σας φταίει ο Συνήγορος του Πολίτη. Δε σας φταίει η αντιπολίτευση. Δε σας φταίει η Διεθνής Αμνηστία. Δε σας φταίνε οι οργανώσεις που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των κατατρεγμένων. Φταίτε αποκλειστικά εσείς και η άθλια κυβέρνησή σας. Έχετε την αξίωση να παρανομείτε, να δολοφονείτε απελπισμένους ανθρώπους, θύματα της αλαζονείας και της νεοαποικιοκρατικής πολιτικής του Παγκόσμιου Βορρά, της καταφανώς ανθρωπογενούς κλιματικής καταστροφής, των απανωτών οικονομικών κρίσεων που προκαλεί το παντελώς αποτυχημένο οικονομικό μοντέλο που υπηρετείτε και των πολέμων στους οποίους είστε συνεργοί – κι όλα αυτά χωρίς να λογοδοτείτε πουθενά.
Είχατε υποχρέωση να συνεργαστείτε πλήρως με την ανεξάρτητη αρχή. Οι ανεξάρτητες αρχές, κύριε Στυλιανίδη, αποτελούν θεσμικά αντίβαρα για την κρατική και εταιρική αυθαιρεσία. Ξέρουμε ότι εσείς οι δεξιοί βγάζετε φλύκταινες στην ιδέα του ελέγχου και της λογοδοσίας. Ξέρουμε πολύ καλά ότι τις ανεξάρτητες αρχές δεν τις θεωρείτε θεματοφύλακες κι εγγυητές του κράτους δικαίου, αλλά πολιτικούς εχθρούς. Το είδαμε και με τον πόλεμο που κηρύξατε στην ΑΔΑΕ και την ΑΠΔΠΧ για να προστατέψετε τον πολιτικό προϊστάμενο της νυν και αεί ΚΥΠ για τις παράνομες παρακολουθήσεις δημοσιογράφων, επιχειρηματιών και πολιτικών αντιπάλων.
Σε μια κανονική χώρα, κύριε Στυλιανίδη, δε θα είχατε το περιθώριο να επιτεθείτε στο Συνήγορο του Πολίτη. Θα είχατε φύγει κακήν-κακώς από την κυβέρνηση και την πολιτική. Παραιτηθείτε, αν έχετε έστω και ίχνος τσίπας!
Στις παραμονές και στον απόηχο των μεγαλειωδών διαδηλώσεων κατά της μεθοδευόμενης συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών, τα ΜΜΕ των ολιγαρχών ανακίνησαν εκ νέου κι εκ του πονηρού, μέσω «τυχαίων» συνεντεύξεων με ημιδιάσημες-ημιάσημες περσόνες, τη «συζήτηση» γύρω από το δικαίωμα των γυναικών και, εν τέλει, όποιου ανθρώπου δύναται να κυοφορήσει στην αυτοδιάθεση. Προφανώς δεν ήταν σύμπτωση η ανακίνηση αυτού του θέματος.
