Το ρεπορτάζ για το εργοδοτικό έγκλημα στη “Βιολάντα” με τις πέντε νεκρές εργαζόμενες επιβεβαιώνει με φρικιαστικό τρόπο τις χειρότερες υποψίες μας: δεν ήταν η “κακιά στιγμή” ούτε ένα “μεμονωμένο λάθος”. Ήταν μια συνεχής αλληλουχία από παρανομίες, προσχηματικούς “ελέγχους”, εγκρίσεις που δεν έπρεπε ποτέ να δοθούν, αποκρύψεις κρίσιμων στοιχείων για τις υποδομές του εργοστασίου. Φυσικά, ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου, που το λειτουργούσε για χρόνια με παράνομες εγκαταστάσεις που δεν πληρούσαν τον παραμικρό όρο ασφαλείας, έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη.
Ως Κόμμα Πειρατών Ελλάδας, δε μπορούμε να μιλάμε για ατύχημα. Η εγκατάσταση αυτή, όπως και κάθε αντίστοιχη βιομηχανική εγκατάσταση, απαιτούσε μέτρα ασφαλείας στα οποία δεν επιτρέπονται ούτε περικοπές, ούτε “παραχωρήσεις”, ούτε “ωχ αδερφέ δε βαριέσαι τώρα”, ούτε “οικονομίες”. Ατύχημα θα ήταν αν αυτό που έγινε ήταν απρόβλεπτο. Αν οι ιθύνοντες, εργοστασίου και κράτους, είχαν κάνει τα πάντα για να μη συμβεί. Όταν δεν παίρνεις όλα τα μέτρα ασφαλείας που προβλέπονται ή σου είναι διαθέσιμα, απλά παίζεις με τη φωτιά. Έτσι είχε γίνει με τη Nationair του απατεώνα Robert Obadia που, επειδή έκανε τσιγκουνιές στη συντήρηση του στόλου και παραποιούσε έγγραφα συντήρησης, οδήγησε 261 ανθρώπους στο θάνατο (πτήση 2120 των Νιγηριανών Αερογραμμών). Παρόμοια ήταν κι η κατάσταση με τη Union Carbide στο Μποπάλ της Ινδίας, με το χειρότερο βιομηχανικό “ατύχημα” όλων των εποχών με πάνω από 3800 νεκρούς.
Στο εργοστάσιο της “Βιολάντα” είχαμε, όπως και στις περιπτώσεις που αναφέραμε ήδη, τη μια παρανομία απανωτά στην άλλη: αδήλωτο υπόγειο χώρο, χωρίς τα απαραίτητα μέσα ασφαλείας, διαρροή προπανίου για μήνες, πλήρη αδιαφορία από πλευράς “επιχειρηματία” και “αρμοδίων”. Μάλιστα, φαίνεται ότι το εν λόγω εργοστάσιο λειτουργούσε επί σειρά ετών σε καθεστώς πλήρους ασυλίας για τις παρανομίες και τις παραλείψεις των ιθυνόντων του και σκανδαλώδους πολυετούς εύνοιας από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, με πολλαπλές εγκρίσεις επιδοτήσεων και φοροαπαλλαγών.
Είναι σαφές ότι το εργοστάσιο λειτουργούσε σε καθεστώς πλήρους ασυδοσίας, χάρη στις γνωριμίες και τις διασυνδέσεις του “επιχειρηματία” με τοπικούς – και όχι μόνο – παράγοντες. Είναι σαφές ότι η “Βιολάντα” λειτουργούσε επωφελούμενη από ένα κύκλωμα διαπλοκής και διαφθοράς που απομάκρυνε τους “ενοχλητικούς” ελέγχους από τον “επιχειρηματία” κι έφερνε όλο και πιο κοντά στο θάνατο τους εργαζομένους της.
Η διαπλοκή κι η διαφθορά ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ. Κάθε ψήφος σε διεφθαρμένους υποψηφίους, από αυτούς που τάζουν απαλλαγή από ελέγχους, που μοιράζουν “κατ’ εξαίρεση” απευθείας αναθέσεις, χαριστικές επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές, θέτει τους εργαζομένους και τους πολίτες σε κίνδυνο για τη ζωή τους – δε μιλάμε πλέον “απλά” για στρέβλωση της αγοράς και του ανταγωνισμού.
#ΑσφάλειαΕργασίας #Βιολάντα #Διαφθορά #Διαπλοκή #ΔικαστικήΣήψη #ΕπιθεώρησηΕργασίας #Εργασιακά #ΕργασιακάΔικαιώματα #ΕργατικάΑτυχήματα #ΕργατικάΔυστυχήματα #ΕργοδοτικάΕγκλήματα
