Κανόνες Συντονισμού live συζητησης

Από Κόμμα Πειρατών Ελλάδας wiki
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Πρόταση για μελλοντική χρήση σε ζωντανές συναντήσεις που θέλουμε να είναι κάτι παραπάνω από μπύρες.

Δουλεύει ως εξής: υπάρχει συγκεκριμένη θεματολογία της κάθε συνάντησης/συνέλευσης, και ένας συντονιστής. Ο συντονιστής δίνει τον λόγο, και κοιτάει ποιος έχει σειρά να μιλήσει.


Η συζήτηση κυλά ως εξής:

Ανοίγει ένα θέμα από την θεματολογία. Όποιος θέλει να μιλήσει πρώτος, μιλάει.

Για να μιλήσει ο επόμενος, πρέπει να σηκώσει χέρι και να του δοθεί λόγος από τον συντονιστή

Το ενδιαφέρον είναι ότι μπορεί να σηκώσει χέρι με πολλούς τρόπους, ανάλογα του τι θέλει να πει:

  • Χέρι με ένα δάκτυλο - για να πει κάτι καινούργιο, για μια καινούργια ιδέα, για μια άλλη πτυχή στην συζήτηση
  • Χέρι με δυο δάκτυλα - για να απαντήσει σε κάτι που ειπώθηκε (προαιρετικά δείχνοντας και σε ποιον θέλει να απαντήσει)
  • Όλο το χέρι - για τεχνικά θέματα (πχ πάω τουαλέτα), ερωτήσεις επί της διαδικασίας (πχ θυμίστε μου τι κάνει το κάθε χέρι), κλπ
  • Μικρό δακτυλάκι - για να πει μαλακία, η οποία του έχει κολλήσει στο κεφάλι

Η σειρά προτεραιότητας που θα παίρνουν λόγο είναι η εξής:

1) Μικρό Δακτυλάκι - για να πει την μαλακία του και να τελειώνει
2) Όλο το χέρι - για να αποσαφηνιστει γρήγορα το (συνήθως σύντομο) τεχνικό
3) Χέρι με δυο δάκτυλα - για να επικεντρωθεί η συζήτηση σε αυτό που συζητιέται την κάθε στιγμή
4) Χέρι με ένα δάκτυλο - για να προχωρήσει το θέμα


προφανώς μόλις εξαντληθεί ένα θέμα, προχωράμε στο επόμενο

επίσης, οι ακροατές μπορούν να δείχνουν διάφορα πράγματα όσο μιλάει ένας ομιλητής. Συγκεκριμένα:

  • Με τον αντίχειρα (πάνω ή κάτω) - για το αν τους αρέσει ή όχι αυτό που λέγεται / η ιδέα
  • Κάνοντας στροφές με το χέρι - για να παρακινήσουν τον ομιλητή να προχωρήσει παρακάτω και να είναι πιο σύντομος
  • Δείχνοντας προς τα πάνω ή προς τα κάτω - για να μιλάει ο ομιλητής πιο δυνατά / χαμηλόφωνα


Ίσως φαίνεται περίεργο, αλλά είναι πολύ αποτελεσματικό, ειδικά σε συζητήσεις με πολλές πτυχές, και με πολλά άτομα.

Επίσης άξιο αναφοράς, προφανώς είναι πολύ κουραστικό για τον συντονιστή.