Tag Archive: Ψήφος

Δεκ
13

FAQ (Frequently Asked Questions)

pirate600

Ναι, το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας είναι πραγματικό και νόμιμο κόμμα, με αρχές και θέσεις.

Όχι, δεν έχουμε (άμεση) σχέση με το Pirate Bay, τα torrents, την Καραϊβική ή την Σομαλία.

Ναι, είμαστε αναγνωρισμένο και παγκόσμιο κίνημα, με συνεχή παρουσία σε κάθε είδους εκλογές.

Όχι, δεν διεξάγουμε πολεμικές επιδρομές για να λεηλατήσουμε χωριά και να κλέψουμε θησαυρούς.

Ναι, ζητάμε την ψήφο και την υποστήριξη σου, μα πάνω απ’ όλα ζητάμε ενεργή συμμετοχή.

Όχι, δεν ασχολούμαστε αποκλειστικά με το ίντερνετ, μα με κάθε κοινωνικοπολιτικό ζήτημα.

Ναι, έχουμε έξοδα και – εφόσον δεν έχουμε καμία χρηματοδότηση – βασιζόμαστε σε δωρεές.

Όχι, δεν θα σου δείξουμε πως να “κατεβάζεις”, ούτε θα “χακάρουμε” το fb της/του πρώην σου.

Ναι, θα σε βοηθήσουμε να γίνεις ενεργός πολίτης, με κριτική σκέψη και άποψη για τα κοινά.

Όχι, δεν θα πάρουμε καμία απόφαση για σένα, ούτε θα ασκήσουμε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας.

Ναι, ο λόγος σου έχει την ίδια αξία με οποιουδήποτε άλλου και οφείλει να γίνεται σεβαστός.

Όχι, δεν υπάρχει κανενός είδους εσωτερική δέσμευση, αρχηγία ή νουθεσία. Είμαστε ελεύθεροι.

Ναι, επιθυμούμε να συμβαδίσουμε και να επιλύσουμε από κοινού όλα όσα μας απασχολούν.

Όχι, δεν έχουμε έτοιμες λύσεις και απαντήσεις για κάθε πιθανό πρόβλημα της κοινωνίας μας…

…αλλά βασιζόμαστε σ’ εσένα για να δουλέψουμε, να τις βρούμε και να τις εφαρμόσουμε μαζί!

Permanent link to this article: http://www.pirateparty.gr/2016/12/faq/

Αυγ
21

Δελτίο τύπου για την παραίτηση κυβέρνησης Τσίπρα

logo-blue-with

Χθες παρακολουθήσαμε για ακόμα μια φορά, μετά το φιάσκο του δημοψηφίσματος, το θέατρο του παραλόγου από τον πρωθυπουργό, κ. Τσίπρα.
Μίλησε για σκληρή διαπραγμάτευση, η οποία εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο σφάλμα στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ, για να καταλήξουν στο να υποταχθούν τελικά σε ότι προεκλογικά δαιμονοποιούσαν.

Με περίσσιο θράσος και χωρίς ίχνος μετάνοιας για τις υποσχέσεις που τελικά δεν υλοποίησε και με μια σειρά λανθασμένων επιλογών του, στάθηκε για άλλη μια φορά μπροστά στην Ελληνική Κοινωνία για να αποδείξει την αλαζονεία του, με δηλώσεις που απλά επαλήθευσαν και επιβεβαίωσαν το γεγονός ότι ψηφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες το τρίτο και πιο απεχθές μνημόνιο. Το οποίο δεν είχαμε δυνατότητα να το μελετήσουμε εύκολα, λόγω του ότι δεν δόθηκε ποτέ στη δημοσιότητα μια «ψηφιακή» (όχι απλά σαρωμένη δηλαδή) έκδοσή του – για να μπορεί κανείς να συνοψίσει τι τελικά νομοθετείται.
Προέβαλε ως σύνθημα την «Ελπίδα». Όμως, όπως ακριβώς και οι προηγούμενοι, έτσι κι αυτός, βύθισε την χώρα σε μια ανέλπιδη και δυσβάσταχτη κατάσταση και «ολοκλήρωσε τη θητεία του» με ένα διάγγελμα – απολογισμό του τύπου: «παραλάβαμε χάος αλλά καταφέραμε να…».

Τι κατάφεραν λοιπόν…; Κατάφεραν μέσα σε 7 μόλις μήνες, όχι μόνο να αποδειχθούν άξιοι συνεχιστές του παλαιοκομματικού τόξου, αλλά να ντροπιάσουν και το κορυφαίο μέσο έκφρασης της Δημοκρατίας, το Δημοψήφισμα, κινούμενοι αντίθετα προς την θέληση των πολιτών για μη αποδοχή των όρων των δανειστών. Ανέφερε την αποφασιστικότητα των συμπολιτών μας που ήταν «παρούσα» σε όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Το πρόβλημα είναι πως εμείς θέλαμε να είμαστε «εκεί», όμως οι  διαπραγματεύσεις, στις οποίες συμμετείχαν επί 5 μήνες, πραγματοποιήθηκαν πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς καμία διαφάνεια και ενημέρωση, κρατώντας μας ουσιαστικά σε πλήρη άγνοια σχετικά με τους όρους και τα δεδομένα. Μίλησε για ψυχραιμία, αντοχή και υπομονή του λαού μας. Του λαού τον οποίον επέτρεψαν να τρομοκρατούν με την απειλή της πτώχευσης του, οι ίδιες τράπεζες που πτώχευσαν την χώρα. Τον εξαπάτησαν με ένα προσχηματικό δημοψήφισμα – αφού φαίνεται ότι η απόφαση είχε ήδη παρθεί, και υπέβαλαν σε κάθε λογής δοκιμασία μέχρι τελικά να παραιτηθούν.
Υπογράμμισε το ότι «όλα τελειώνουν με την επικύρωση τη συμφωνίας που επέτυχε η Κυβέρνησή». Για ποια συμφωνία μιλάει και για ποιο τέλος; Το μόνο τέλος, είναι το ίδιο που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια. Στο πορτοφόλι μας, και πολλές φορές, πριν την πρώτη εβδομάδα κάθε μήνα.  Μίλησε με υπερηφάνεια για την συμφωνία που πέτυχαν, χαρακτηρίζοντας την ως «ότι καλύτερο μπορούσε κανείς να επιτύχει». Προφανώς έχει ήδη ξεχάσει σε τι δεσμεύτηκε, τι (ισχυρίζεται ότι) προσπάθησε και τι πέτυχε τελικά: Το βαρύτερο μέχρι τώρα μνημόνιο.

Αναφέρεται στη «νίκη» του σχετικά με την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ. Ξέχασε όμως να αναφέρει το ξεπούλημα 14 κρατικών αεροδρομίων σε κρατική εταιρεία της Γερμανίας. Το ξεπούλημα δικαιολογήθηκε από τους δανειστές επειδή τάχα «ο ιδιωτικός τομέας δημιουργεί ανταγωνισμό που ωφελεί τον τελικό καταναλωτή». Κάτι τέτοιο δεν μπορεί φυσικά να λειτουργήσει για τα αεροδρόμια. Γιατί απλούστατα ο πελάτης δεν έχει τη δυνατότητα να προτιμήσει άλλο «ανταγωνιστικό» αεροδρόμιο. Τη στιγμή που η εταιρεία λειτουργίας του μοναδικού ως  τώρα ιδιωτικού αεροδρομίου στη χώρα, του «Ελευθέριος Βενιζέλος» στα Σπάτα, χρωστά 1 δισεκατομμύριο στο ελληνικό δημόσιο, αποδεικνύοντας ξεκάθαρα ότι με τους κοινούς πόρους δεν μπορείς να κάνεις «μπίζνες».

«Ξέχασε» επίσης να σχολιάσει το ξεπούλημα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και της ROSCO. Ξεπούλημα με όρους που θυμίζουν έντονα το ξεπούλημα των σιδηροδρόμων της Αγγλίας επί Θάτσερ, με πολλές μικρές ιδιωτικές αυτόνομες εταιρίες για εγγενώς αλληλένδετες [πολύ σχετικές μεταξύ τους] λειτουργίες, κάτι που όταν συνέβη με τον ίδιο τρόπο, αύξησε τα ατυχήματα και τους εκτροχιασμούς, ανέβασε το κόστος μεταφοράς και τελικά μείωσε τα δρομολόγια και την ποιότητά τους (αυτό στην Ελλάδα βέβαια έχει γίνει ήδη από το 2010 και το 2011, όταν «χάριν εξυγίανσης» παροπλίστηκε το μισό σιδηροδρομικό δίκτυο).

Τέλος «ξέχασε» να αναφέρει την κατάργηση της πρόωρης / μειωμένης σύνταξης, η οποία εξασφάλιζε στα ταμεία ότι θα έδιναν μικρότερο ποσό σύνταξης, ενώ ταυτόχρονα νέο εργατικό δυναμικό θα τα τόνωνε, συμπληρώνοντας τις θέσεις εργασίας των συνταξιοδοτημένων.
Αναφέρεται στη «νίκη» του επί των απολύσεων στο δημόσιο και κομπάζει για την επαναφορά των σχολικών φυλάκων και των καθαριστριών – και συμφωνούμε στις κινήσεις αυτές, καθώς έτσι δόθηκε εργασία σε άτομα που ήταν αρκετά μεγάλης ηλικίας στην πλειοψηφία τους, ώστε να ξαναρχίσουν από την αρχή, ενώ οι εργολαβίες καθαριότητας και φύλαξης που η κυβέρνηση Σαμαρά προωθούσε, όπως φαίνεται στις συμβάσεις, τελικά κόστιζαν λίγο παραπάνω από το διπλό ποσό της εξαρτημένης εργασίας των παραπάνω προσώπων.
Όμως, την ίδια στιγμή, οι αυτοαπασχολούμενοι υποφέρουν κάτω από την παράλογα βαριά φορολόγηση, όπως επίσης και οι υπάλληλοι με τους κατακερματισμένους μισθούς.

Ο λαός όμως είχε αποφανθεί. Εμπιστεύτηκε την δημοκρατία και την πολιτική ηγεσία, χρησιμοποιώντας το μεγαλύτερο δημοκρατικό μέσο που έχει στα χέρια του: Το Δημοψήφισμα. Κι όμως, οι κυβερνώντες τελικά κατέλυσαν και έθεσαν υπό αμφισβήτηση όχι μόνο την σπουδαιότητά του ως δημοκρατική διαδικασία, αλλά και την ετυμηγορία / επιλογή του 62% των πολιτών, η οποία πέρα από την όποια ηθική νομιμοποίηση, κατοχυρώνεται από την παράγραφο 3 του πρώτου άρθρου του συντάγματος της χώρας μας.
Έτσι λοιπόν κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα κλίμα αισιοδοξίας και μετά το διέλυσαν, αναιρώντας όλα αυτά – από το πρώτο ως το τελευταίο – για τα οποία δεσμεύτηκαν.

Πέρα από τις δικαιολογίες που ακούσαμε χθες το βράδυ από τον πρωθυπουργό, το κόμμα Πειρατών Ελλάδας θεωρεί ότι τόσο ο ίδιος όσο και η πλειοψηφία του αντιπροσωπευτικού σώματος [των βουλευτών] αδιαφόρησαν και συνεχίζουν να αδιαφορούν για το αποτέλεσμα του πρόσφατου δημοψηφίσματος.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλο μας. Οι συμπολίτες μας θεώρησαν ότι άξιζε να δοθεί μια ευκαιρία να αποδείξει τι μπορεί (και τι δεν μπορεί) να κάνει μια κυβέρνηση με πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ. Το αποτέλεσμα;
Πέρασαν στις συνειδήσεις των πολιτών ότι τελικά «δεν υπάρχει εναλλακτική», συνέδεσαν το όνομα τους με τα ψεύδη, την αφερεγγυότητα, την απαξίωση των πολιτών, «αποφασίζοντας και διατάζοντας» με πλήρη αυθαιρεσία.

Η αγανάκτηση και το «αίσθημα της τιμωρίας» που αποτέλεσε το κίνητρο ψήφου στις τρεις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, αποδείχθηκε ότι έφερε τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που προσδοκούσε.

Το κόμμα Πειρατών Ελλάδας, εφιστά την προσοχή σε όλους τους συμπολίτες μας να μην πιστεύουν τα «πολιτικά πυροτεχνήματα» και τις καιροσκοπικές «σειρήνες» και να αποφασίσουν στις επερχόμενες εκλογές με γνώμονα το κοινό καλό όλων μας, και κατά συνέπεια της χώρας μας.

Η πλήρης αναντιστοιχία της θέλησης της βάσης της κοινωνίας και του αντιπροσωπευτικού σώματος [της βουλής], ακυρώνει την εξουσιοδότηση εκπροσώπησης όπως αυτή προέκυψε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.
Όταν οι εκπρόσωποι μιας χώρας αδυνατούν να εκφράσουν την κοινωνία την οποία υπηρετούν, τότε οφείλουν να παραιτούνται και όχι να επιβάλλουν την άποψη τους με άλλοθι την κομματική πειθαρχία, γιατί έτσι προβαίνουν σε κατάχρηση εξουσίας.
Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας πιστεύει στη συμμετοχική δημοκρατία και τη συλλογική διακυβέρνηση. Στη ψηφιακή εποχή που ζούμε δεν χρειαζόμαστε τέτοιους εκπροσώπους, μπορούμε συλλογικά να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας και να λάβουμε αποφάσεις χωρίς μεσάζοντες.
Έχουμε την τεχνολογία και μπορούμε να το κάνουμε.
Η εξουσία πρέπει να επιστρέψει στη βάση της κοινωνίας.

Παραπομπή: Το διάγγελμα.

Permanent link to this article: http://www.pirateparty.gr/2015/08/%ce%b4%ce%b5%ce%bb%cf%84%ce%af%ce%bf-%cf%84%cf%8d%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%ba%cf%85%ce%b2%ce%ad%cf%81%ce%bd/

Ιούλ
14

Προς τι το δημοψήφισμα;

Όταν είχε ανακοινωθεί το δημοψήφισμα το υποδεχτήκαμε με χαρά, αλλά και με επιφύλαξη. Δυστυχώς οι χειρότεροί μας φόβοι επιβεβαιώθηκαν. Όχι μόνο δεν ήταν δεσμευτικό το αποτέλεσμα, αλλά χρησιμοποιήθηκε κυρίως για εσωτερική κατανάλωση. Η νέα συμφωνία δεν διαφέρει σε κάτι από τις προηγούμενες. Η μόνη διαφορά είναι ότι έγινε αποδεκτή από περισσότερους βουλευτές, ενώ πριν είχε την αποδοκιμασία του Ελληνικού λαού!

Με λύπη πλέον, αντιλαμβανόμαστε ότι το δημοψήφισμα ήταν άλλο ένα επικοινωνιακό τρικ, μια ψευδαίσθηση δύναμης του λαού, τη στιγμή που η δημοκρατία που ονειρευόμαστε έχει ανάγκη από δημοψηφίσματα για κάθε κρίσιμη υπόθεση που αφορά το μέλλον του Έλληνα και άμεση εφαρμογή της λαϊκής εντολής από τους κυβερνώντες. Η ανάγκη για ηλεκτρονική διακυβέρνηση, διαφάνεια παντού και άμεση συμμετοχή των πολιτών, είναι πιο επίκαιρη και επιτακτική από ποτέ. Προς τι το δημοψήφισμα;

Δυστυχώς, στα πλαίσια της προσωρινής ανακούφισης και «αποσυμπίεσης», είδαμε πολλές καθοδηγούμενες «επαναστάσεις» τα τελευταία χρόνια. Η επέλαση των «Αγανακτισμένων», η άνοδος της «Αριστερής κυβέρνησης» και τώρα το δημοψήφισμα, είναι μόνο κάποιες απ’ τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για να κατευνάσουν την οργή και να ωθήσουν τον κόσμο στο επιθυμητό για την εκάστοτε εξουσία αποτέλεσμα.

provato

Το Σύνταγμα επιτρέπει μη δεσμευτικά δημοψηφίσματα. Η κυβέρνηση όμως υποσχέθηκε δεσμευτικό δημοψήφισμα χωρίς να πει σε τι ακριβώς δεσμεύεται αν περνούσε η θέση της, η οποία και πέρασε. Τελικά το δημοψήφισμα το ήθελε για να αποδυναμώσει τους πολιτικούς της αντιπάλους. Και το κατάφερε, σε βάρος όμως των πολιτών της χώρας.

Δεν θα αναλωθούμε σε ανούσιες κατηγορίες προς τους εταίρους, ούτε προς τους κυβερνήτες μας. Θα ζητήσουμε όμως τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται ώστε να αντιστραφούν οι όροι της συμφωνίας αυτής το δυνατόν συντομότερο. Μεταρρυθμίσεις που πολλές από αυτές για κάποιο λόγο που μας διαφεύγει δεν αναφέρονται σε κανένα μνημόνιο, ή έρχονται σε δεύτερη μοίρα μετά τους φόρους, παρά το δήθεν ενδιαφέρον των εταίρων μας για την κατάσταση στην Ελλάδα. Μεταρρυθμίσεις που αποφεύγουν συστηματικά όλες οι κυβερνήσεις μας για να διατηρήσουν το πελατειακό κράτος τους.

Η Δικαιοσύνη παραπαίει. Στους 6 μήνες της αριστερής ή «αριστερής» διακυβέρνησης δεν έχει γίνει τίποτα για την επιτάχυνσή της, όπως δεν είχε γίνει τίποτα και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Υπάρχουν προτάσεις, υπάρχουν οι δυνατότητες, αλλά δεν υπάρχει η πολιτική θέληση. Οι νόμοι συνεχίζουν να είναι λαβύρινθος.

Η φοροδιαφυγή και η φοροαποφυγή είναι ακόμα ένας εφιάλτης. Παρά τις τεχνικές δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα, συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε εργαλεία του περασμένου αιώνα για τον έλεγχό της, βασιζόμενοι σε οπτικούς ελέγχους από υπαλλήλους που πολλές φορές είτε υπό απειλή είτε επειδή οι ίδιοι επιθυμούν χρηματίζονται για να βάλουν υποθέσεις στο αρχείο.

Η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις μεσουρανούν. Η κρίση έχει μειώσει μόνο τα ποσά που σπαταλώνται. Όχι την συχνότητα. Η αδιαφάνεια στον κρατικό μηχανισμό και η έλλειψη λογοδοσίας απλά συνηγορούν στην συνέχισή τους.

Η παιδεία μας είναι έρμαιο πολιτικών επιδιώξεων και η αδυναμία απορρόφησης των επιστημόνων που βγαίνουν από τα πανεπιστήμιά μας τους ωθεί στην μετανάστευση με διπλό αποτέλεσμα να χάνουμε μυαλά που μπορούν να οδηγήσουν την ανάπτυξη και να χαρίζουμε εκατομμύρια που μας στοιχίζει η εκπαίδευσή τους σε άλλες χώρες που εμφανίζονται και ως δανειστές μας!

Η δημόσια διοίκηση συνεχίζει να σπαταλά εκατομμύρια ευρώ σε κλειστό λογισμικό ενώ υπάρχει αντίστοιχο ελεύθερο,όχι απλά δωρεάν, λογισμικό ίσων ή και μεγαλύτερων δυνατοτήτων. Και δεν υπάρχει πλέον η δικαιολογία ότι δεν μπορούμε να το συντηρήσουμε. Αρκεί μία βόλτα στα πανεπιστήμιά μας και θα βρείτε άξιους ανθρώπους να αναλάβουν και να επιβλέπουν όλη την διαδικασία. Ας θυμηθεί λίγο ο ΣΥΡΙΖΑ τις προτάσεις που είχε δώσει στην ΕΕΛ/ΛΑΚ μόλις τον Ιανουάριο αυτού του έτους, όταν τον ρώτησαν για τις θέσεις του πάνω στα κοινά, στα ανοιχτά δεδομένα, στο ανοιχτό λογισμικό και υλισμικό. Πόσες αναπτυξιακές ευκαιρίες είχε ανακαλύψει που φαίνεται πλέον να έχει ξεχάσει η κυβέρνησή του;

Ούτε λέξη για διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας, την φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και την μισθοδοσία των κληρικών από πόρους των πιστών της κάθε θρησκείας. Το θέμα ταμπού για να μην «προσβάλλουμε» τους θρησκευτικούς ηγέτες που ασκούν πολιτική επιρροή στο ποίμνιό τους. Το κράτος, ανίκανο να κάνει κοινωνική πολιτική, παραδίδει τους φτωχούς και τους αδύνατους στον προσηλυτισμό.

Διαχωρισμός εξουσιών, που έχει να κάνει και με την Νομοθετική, την Εκτελεστική και την Δικαστική εξουσία. Σήμερα τουλάχιστον οι δύο (Νομοθετική,Εκτελεστική) είναι αλληλένδετες σε βαθμό που διευκολύνουν την διαφθορά και την εξάρτηση της μίας εξουσίας από την άλλη. Ακόμα και η αναφορά στο νέο μνημόνιο για την ανεξαρτητοποίηση της εκτελεστικής εμφανίζεται ως κάποια τιμωρία ή προσπάθεια ανάληψής της από εξωθεσμικούς παράγοντες.

Η κυβέρνηση ξεχνάει την Ευρώπη και επικεντρώνεται στο ευρώ. Στην προσπάθεια της να συναινέσει στη στήριξη ενός κοινού νομισματικού μηχανισμού που αποτυχαίνει να λειτουργήσει, προστατεύει το τραπεζικό σύστημα σε βάρος του πολίτη, αντί να προστατέψει τον πολιτισμό και το επίπεδο διαβίωσης του λαού στον οποίο οφείλει να λογοδοτεί.
Η αξιοπρέπεια δεν πρέπει να είναι μέρος των συμφωνιών αυτών που υπογράφουμε αλλά αυτών που τηρούμε, είτε είναι με τους εταίρους, είτε με τον Έλληνα πολίτη.

Δεν είναι το νόμισμα που ορίζει τον Ευρωπαίο. Η Ευρώπη ξεκίνησε πάνω απ’ όλα ως ιδέα, ως ένα σύνολο κρατών που αλληλοϋποστηρίζονται και αναπτύσσονται παράλληλα, εξελίσσονται το ένα χάρη στο άλλο. Στην παρούσα ιστορική περίοδο, κάποια κράτη αναπτύσσονται σε βάρος άλλων, πιο «αδύναμων» και η Ευρώπη έχει χάσει το νόημα και τον πρωταρχικό της στόχο. Είναι αυτή η Ευρώπη που θέλουμε; Εκεί στηρίζουμε το μέλλον το δικό μας, μα και των επόμενων γενεών;

Έχει έρθει η στιγμή να πάρουμε υπεύθυνα και ώριμα αποφάσεις. Δεν μπορούμε να είμαστε μαριονέτες κανενός. Δεν είναι ζήτημα «εθνικής υπερηφάνειας», «ένδοξων προγόνων» και «ιστορικού Ελληνισμού». Είναι θέμα αξιοπρεπούς διαβίωσης, εξασφάλισης του μέλλοντος και ισότιμης θέσης ανάμεσα στα υπόλοιπα κράτη-μέλη ή αποστασιοποίησης από αυτήν την «ένωση».

Σύνδεσμοι:
Τι θα ψηφιστεί
Κείμενο συμφωνίας
Διάκριση των εξουσιών

Permanent link to this article: http://www.pirateparty.gr/2015/07/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%88%ce%ae%cf%86%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%b1/