Πατέντες

6 σχόλια

1. 

   Maurogenis says:

   Δευτέρα, 8 Ιουνίου, 2009 at 12:30 (UTC 3 )

   Το Πειρατικό Κόμμα της Σουηδίας, με την ολοκλήρωση της εκλογικής διαδικασίας, πήρε 7,1% κερδίζοντας έτσι 1 από τις 18 έδρες που έχει η Σουηδία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Συνθήκη της Λισσαβώνας, αν και δεν είναι σε εφαρμογή ακόμα, ανεβάζει τον αριθμό των βουλευτών της Σουηδίας σε 20, που σημαίνει ότι στους Πειρατές θα αναλογούν 2 έδρες. Τους τελευταίους μήνες ο αριθμός των υποστηρικτών του Piratpartiet αυξήθηκε κατακόρυφα κυρίως στις ηλικίες κάτω των 30, με αποτέλεσμα να έχει 200.000 ψηφοφόρους.

   Δείτε:
   http://torrentfreak.com/pirate-party-wins-and-enters-the-european-parliament-090607/
   http://mashable.com/2009/06/07/pirate-party-wins/
   http://www.thelocal.se/19930/20090608/
   http://www.elections2009-results.eu/el/sweden_el.html#ancre3

   γιααάρ

2. 

   Yiannis says:

   Δευτέρα, 8 Ιουνίου, 2009 at 19:16 (UTC 3 )

   Ο Bill Gates έγραψε το 1991 ότι “αν όταν οι μεγαλύτερες ιδέες ανακαλύπτονταν κάποιοι είχαν καταλάβει πως δουλεύουν οι πατέντες και είχαν κατοχυρώσει μερικές από αυτές , τότε η τεχνολογική βιομηχανία θα είχε οδηγηθεί σε στασιμότητα σήμερα”. Έχοντας αντιληφθεί αυτό, η Microsoft χρησιμοποίησε από τότε κατά κόρον τις πατέντες για να ελέγξει την αγορά και να καταστρέψει τον ανταγωνισμό.

   http://www.nytimes.com/2007/06/09/opinion/09lee.html

3. 

   j95 says:

   Σάββατο, 13 Ιουνίου, 2009 at 14:20 (UTC 3 )

   Το concept της πατέντας (σε αντίθεση με το copyright) τουλάχιστον ισορροπεί καλύτερα μεταξύ των δικαιωμάτων του δημιουργού και της κοινωνίας. Συγκεκριμένα:
   1) Οι πατέντες χορηγούνται κατόπιν ρητής διαδικασίας, και όχι αυτόματα όπως το copyright.
   2) Διαρκούν πολύ λιγότερα χρόνια (25 max, σε σχέση με τα πάνω από 100 που τυπικά διαρκεί το copyright).
   3) Ο δημιουργός είναι υποχρεωμένος να περιγράψει πλήρως την εφεύρεσή του και η περιγραφή είναι ελεύθερα διαθέσιμη στον καθένα. Δηλαδή όταν πατενταριστεί κάτι, παραμένει κλειστή μόνο η εμπορική του εκμετάλλευση και όχι η αξιοποίησή της γνώσης που αυτό ενσωματώνει από την έρευνα και την εκπαίδευση.
   4) Μια διαφοροποιημένη εκδοχή της πατενταρισμένης εφεύρεσης δεν καλύπτεται από την πατέντα, θεωρείται δηλαδή νέα εφεύρεση. Αντίθετα μια διαφοροποιημένη εκδοχή copyrighted υλικού θεωρείται (στις περισσότερες περιπτώσεις) παράγωγο έργο και ως εκ τούτου παραβίαση.
   5) Σε περιπτώσεις που το διακύβευμα είναι σημαντικό (π.χ. πατενταρισμένο φάρμακο σε καιρό επιδημίας) ένα κράτος έχει το δικαίωμα να επιβάλλει το προσωρινό άνοιγμα της πατέντας.

   Ωστόσο υπάρχουν πολύ σημαντικές στρεβλώσεις στο σύστημα:
   1) στην πράξη σχεδόν κανένας δεν περιγράφει πλήρως την εφεύρεσή του. Πάντα αφήνει 1-2 λεπτομέρειες έξω (άλλωστε το σύστημα πατεντών στις περισσότερες χώρες δεν απαιτεί η πατέντα να συνοδεύεται από λειτουργικό πρωτότυπο), αφενός για να εμποδίσει την διαρροή know-how και αφετέρου για να υπάρχει ικανοποιητική ασάφεια ώστε να στραγγαλίζονται διαφοροποιημένες εκδοχές.
   2) ενώ το σύστημα αρχικά αφορούσε μόνο χειροπιαστές εφευρέσεις, τώρα έχει γενικευτεί σε αφηρημένα πράγματα και σε ανακαλύψεις: πατεντάρεται DNA ζωντανών οργανισμών. Πατεντάρονται αλγόριθμοι. Πατεντάρονται επιχειρηματικές μέθοδοι.
   3) ιδιαίτερα στις παραπάνω κατηγορίες, ο έλεγχος του prior art είναι από ανύπαρκτος έως ελλιπέστατος. Ένα σωρό μεγάλες εταιρίες έχουν υποβάλλει (και κερδίσει) πατέντες για πασίγνωστους αλγόριθμους και προγραμματιστικές τεχνικές, συχνά με δεκαετίες prior art από πίσω τους.
   4) τα σχετικά δυσβάσταχτα fees, οι πολύπλοκες διαδικασίες και οι κανονισμοί για τα δικαιώματα πάνω στην πατέντα σε περίπτωση σύνθετης εργασιακής σχέσης, ουσιαστικά σημαίνουν ότι το σύστημα πατεντών είναι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων προσβάσιμο μόνο από μεγάλες εταιρείες.

   Όλα αυτά πρέπει να πάψουν να ισχύουν.

4. 

   Peter says:

   Παρασκευή, 18 Ιουνίου, 2010 at 21:36 (UTC 3 )

   Συμφωνω με την μη καταργηση της πατεντας. Αυτο που πιστευω πρεπει να επιγκεντρωθουμε ειναι στο copyright και στον διαχωρισμο ιδιωτικης χρησης και δημοσιας(οποτε και εμπορικης)

5. 

   George says:

   Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου, 2010 at 20:23 (UTC 3 )

   Οι πατέντες πρέπει να καταργηθούν. Τις παίρνουν οι ήδη υφιστάμενες μεγάλες εταιρείες, και χρησιμοποιούνται για να εξαφανίσουν τον ανταγωνισμό, ειδικά τον νέο, καινοτόμο ανταγωνισμό, και να δημιουργήσουν μονοπώλια.

6. 

   Kotsos says:

   Σάββατο, 10 Μαρτίου, 2012 at 16:13 (UTC 3 )

   Μπορεί το σύστημα copyright να είναι πιο σκληρό από τις πατέντες αλλά κι αυτές έχουν πολλά προβλήματα.

   Για να κατοχυρώσεις μια διεθνή πατέντα (PCT) θέλεις πάνω από 3000Ευρώ και ισχύει για 1 ή 2 χρόνια. Δεν σου δίνει το δικαίωμα πατέντας σε καμία χώρα, αλλά απλώς τη δυνατότητα να κατοχυρώσεις σε αυτό το διάστημα τοπικές κρατικές πατέντες (150-300 Ευρώ στην Ελλάδα) στα κράτη που ενδιαφέρεσαι να δραστηριοποιηθείς. Σε όποιο κράτος δεν κατοχυρώσεις πατέντα τότε με την παρέλευση του ενός (ή δύο) ετών οποιοσδήποτε ανταγωνιστής σου μπορεί να κατοχυρώσει πατέντα και να αποκλείσει τον αρχικό εφευρέτη από εκείνη την αγορά.

   Πρακτικά οι πατέντες σήμερα λειτουργούν υπέρ των μεγάλων εταιριών οι οποίες είτε χρησιμοποιούν διεθνείς πατέντες (PCT) άλλων σε αγoρές που δεν έχουν κατοχυρώσει, είτε αγοράζουν διεθνείς πατέντες για να μην την πάρει ο μεγάλος ανταγωνιστής τους. Μετά την αγορά δεν ακολουθεί η υλοποίησή της αλλά το «θάψιμό» της.

   Για να είναι λειτουργικό και προστατευτικό το σύστημα προς τους εφευρέτες θα έπρεπε οι διεθνής πατέντες (PCT) να ισχύουν ταυτόχρονα σε όλα τα κράτη με ισχύ πατέντας προς εμπορική εκμετάλευση. Το κόστος θα έπρεπε να είναι μικρότερο (πχ 100-1000 Ευρώ, ανάλογα με το τι πατεντάρεις), ώστε να είναι προσβάσιμο σε νέους εφευρέτες όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ινδία, την Μπουργκίνα Φάσο κλπ. Επίσης ο χρονικός περιορισμός της πατέντας σε λιγότερα χρόνια (πχ 10).

   Μια λύση σχετικά με τα προϊόντα «πολιτισμού» που μπορούν να μοιραστούν με μηδενικό κόστος θα μπορούσε σε πρώτη φάση να θεσπιστεί ένα διάστημα ώστε να εισπράτει ο δημιουργός. (πχ 2 χρόνια για ταινίες, 3 για μουσική, 4 για βιβλία κλπ). Βέβαια με το ιντερνετ υπάρχει πάντα η δυνατότητα απευθείας δωρεάς στον δημιουργό.

   Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η έννοια «πνευματική ιδιοκτησία» εφευρέθηκε το 17-18 αιώνα, μετά την επικράτηση της τυπογραφίας για να προστατευτούν οι συγγραφείς από τους εκδότες τους, που τύπωναν και πουλούσαν χωρίς να δίνουν φράγκο στους συγγραφείς. Κατάλοιπο μέχρι σήμερα, στις πρώτες σελίδες μετά το εξώφυλλο η φράση «σε κάθε γνήσιο αντίτυπο υπάρχει υπογραφή του συγγραφέα».

   Βέβαια συζητάμε για «απελευθέρωση» των πατεντών την στιγμή που δεν έχουμε πολύ απλούστερα πράγματα. Οι πατέντες αφορούν κυρίως μηχανικούς και βιολόγους. Και οι μηχανικοί, για να περιοριστώ στο χώρο που ανήκω και γνωρίζω καλά, έχουμε αποδειχθεί ανάξιοι να ρυθμίσουμε τα του οίκου μας : είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθούμε πρότυπα (standards. πχ ISO, BS, DIN, ΕΛΟΤ κλπ) και πρέπει να πληρώνουμε για μπορούμε να διαβάσουμε κάθε ένα από αυτά! Το κάθε πρότυπο κοστίζει 50-100 Ευρώ και είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι από ένα πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίζει κάποιος και να χρειάζεται 5 ή 10 πρότυπα. Εξάλλου κάθε πρότυπο έχει αναφορές σε 20-30 άλλα πρότυπα από τα οποία χρειαζόμαστε μια παράγραφο κλπ. Η πληρωμή έχει μείνει από συνήθεια και έχει αυξηθεί, από την εποχή που έπρεπε κάποιος άνθρωπος να το τυπώσει, ή να κατεβάσει ένα τόμο από το ράφι για να βγάλει φωτοτυπίες και να το στείλει ταχυδρομικά. Σήμερα θα μπορούσαν όλα να είναι δωρεάν με μια μικρή ετήσια επαγγελματική συνδρομή. Τόσο μικρή που θα ήταν συμβολική. Και όμως οι συλλογικοί φορείς των μηχανικών αντιμετωπίζουν τη γνώση όπως οι χτιστάδες το Μεσαίωνα. Προσέχουν μήπως τους την κλέψουν οι νέοι. Με αποτέλεσμα μόνο μεγάλες εταιρίες να έχουν πρόσβαση σε πατέντες (λόγω κόστους) με τα γνωστά επακόλουθα.